Virtual Reality behandelt beter dan de psycholoog

De eerste voorzichtige stappen zijn gezet: Virtual Reality wordt momenteel al ingezet bij de behandeling van psychische ziektes, zoals fobieën, post-traumatische stress en schizofrenie. Hoe zoiets in z’n werk gaat kun je zien in de mooie korte reportage ‘Doctor VR van de webserie ‘Real Future’ waar ik al eerder over schreef.
vr-phobia
In de reportage zie je iemand behandeld worden voor z’n hoogtevrees. Stapje voor stapje steeds hoger naar het dak van een hoog gebouw. Met veel angstzweet en doorzettingsvermogen wordt het doel gehaald.
Dit voorbeeld toont de potentie van psycho-therapie in VR: hoewel de patiënt niet écht op het dak van een hoog gebouw stond (met bijvoorbeeld het gevaar om ervanaf te kunnen kukelen, of de moeite en kosten om er naartoe te gaan), is de setting in VR wel genoeg om een effect op hem te hebben. Hoe simpel in textuur of geometrie de VR omgeving ook is, je brein vult de gaten aan, zodat je nog steeds een bepaalde aanwezigheid voelt.
In The Guardian oppert James Witts dat psycho-therapie in VR zelfs beter zou kunnen werken dan normale therapie. Uit onderzoek blijkt namelijk dat als mensen een avatar belichamen in een virtuele wereld, hun beleving en emotionele reacties veranderen om consistent te zijn met deze avatar.
En dat kun je heel handig inzetten bij de behandeling van bijvoorbeeld depressie. In een experiment moesten depressieve proefpersonen eerst een huilend kind troosten. In de tweede fase van het experiment ‘werden’ de patiënten echter de avatar van dat huilende kind, waarbij een volwassen avatar dezelfde troostende woorden uitsprak tegen de patiënt als hij/zij eerst zelf had gedaan. Deze ervaring van (zelf)compassie zorgde ervoor dat de gevoelens van depressie verminderden.
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in.

De do’s en don’ts van Virtual Reality

Nu Virtual Reality steeds meer mainstream aan het worden is (bij de Hema kon je eind vorig jaar zelfs voor 15 piek een VR bril aanschaffen, dan weet je ’t wel), is het de hoogste tijd om eens kritisch te kijken en een ethische code op te stellen. Zodat je bijvoorbeeld niet van dit soort enge taferelen krijgt, waarin tientallen onschuldige VR gebruikertjes aan de goodwill van de machtige Mark Zuckerberg zijn overgeleverd, die als enige kan zien wat er echt gebeurt.
Zuckerberg Virtual Reality
Twee Duitse filosofen, Michael Madary en Thomas Metzinger, brachten daarom vorige maand een eerste officiële VR code van ethiek uit. Hoogste tijd vonden ze, omdat de VR hype zich nu nog vooral concentreert op het spannende belevenisaspect. Maar dit is een technologie die veel verder gaat dan slechts een belevenis zoals je die met het kijken van een film of spelen van een videogame creëert, dit heeft grote psychologische effecten:
“VR technology will eventually change not only our general image of humanity but also our understanding of deeply entrenched notions, such as ‘conscious experience,’ ‘selfhood,’ ‘authenticity,’ or ‘realness. […] Unlike other forms of media, VR can create a situation in which the user’s entire environment is determined by the creators of the virtual world. […] [This] introduces opportunities for new and especially powerful forms of both mental and behavioral manipulation, especially when commercial, political, religious, or governmental interests are behind the creation and maintenance of the virtual worlds.”
Eerste experimenten met VR technologie tonen trouwens aan dat ook na de VR ervaring er nog blijvende effecten zijn. Zo vertonen mensen die Superman zijn ‘geweest’ meer altruïstisch gedrag en mensen die in de VR omgeving een lichtere of meer getinte huid hadden een vermindering in voorkeur voor een bepaalde huidskleur.
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

Dit is de verslaving van de toekomst

In een vorige editie van deze nieuwsbrief berichtte ik al dat Virtual Reality als ultieme empathie-machine wordt gezien, een hulpmiddel voor journalisten of politici om hun publiek meer te betrekken. Onderzoek toont trouwens aan dat VR echt emoties veel intenser maakt. De korte film ’Uncanny Valley’ toont de ultieme negatieve kant hiervan: virtual reality als verslaving van de toekomst. Want waarom zou je leven in die weerbarstige, saaie alledaagse realiteit als je iets veel spannender onder handbereik hebt? (en hallo, mede-bingewatchers op Netflix!). Kijk de hele film hiero.

Uncanny valley

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in