Waarom een digitale detox/dieet niet werkt

Digitale detox/unpluggen/disconnecten van je technologie is een behoorlijke trend. Hell, het is zelfs een hele industrie geworden. Met wifi-loze vakanties, apps zoals Moment die je helpen je smartphonegebruik terug te dringen en designobjecten zoals Block, een uiterst slicke doos gemaakt van Faraday materiaal dat wifi-signalen blokkeert. Neem ‘m mee naar je etentje en hup, je hebt weer aandacht voor elkaar. Hehe.
digital-detox
Tjsa, zelf ben ik niet zo’n fan van zo’n oplossingen. Hoewel ik blij ben met het feit dat dergelijke middelen ons er wellicht op wijzen dat we een andere relatie met onze technologie moeten aangaan, zie ik het niet als een duurzame oplossing. (Bovendien: er kunnen acht rampzalige zaken gebeuren terwijl je op digitale detox bent). Eerder als een valkuil om weer gedachteloos naar de off-line modus te switchen, zodat je het probleem maar snel weer opgelost hebt. Terwijl het échte probleem een stuk dieper zit. In plaats van gedachteloos je telefoon in een Faraday-doos te mikken, is het veel nuttiger om na te denken WAAROM je dat eigenlijk zou willen. Wat mis je eigenlijk? Wat ontneemt de aanwezigheid van je telefoon je in het samenzijn met je vrienden of familie?
Psycholoog Jocelyn Brewer is het roerend met me eens. We moeten volgens haar oppassen met de demonisering van onze technologie. Niet alleen creëer je zo een angstcultuur, maar je mist ook nog eens het échte punt:
It’s dangerous to call tech a drug. […] Why are we talking in such negative terms when it comes to technology? We don’t call somebody who is immersed in a book an book addict.
Technology is not a drug, it’s a tool. What we do with the tool, is the most important question. If anything, digital devices are a syringe. They are a delivery system. Syringes can be used to deliver a vaccination, or insulin or an illegal intravenous drug. Digital devices deliver the applications, the games and the information which we consume mentally.
Bovendien, wat is die ‘verslavende werking’ van technologie nu eigenlijk waaraan we zo uit alle macht proberen te ontsnappen? Ook weer een term die we veel te makkelijk gebruiken, zonder precies te weten wat deze inhoudt, schrijft journalist Rachel Becker:
The tech-as-addiction metaphor is sloppy, though it might not be wrong. The problem is we don’t have a good handle on what qualifies as tech addiction — if it exists at all, how common it is, and what kind of environmental and physiological conditions predispose someone to it.
Tot slot: door te detoxen/unpluggen, blijf je de online/offline kloof hanteren. Bestaat deze nog wel? Jocelyn Brewer stelt in elk geval:
We need a positive perspective to not fall in the age-generation gap. Online/offline is such a binary approach, kids dont think in those terms. […] Tech is just like food, you just can’t dismiss it.
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘CTRL, ALT, DELETE’ waarin ik elke week onderzoek hoe we een betere relatie kunnen krijgen met onze tech. Herontwerp van ons tech én van onszelf: hoe doe je dat? Ook de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in.

We leven in een gigantisch Las Vegas door onze tech

Ken je het rattenexperiment van psycholoog B.F. Skinner? Een hongerige rat zit in een kooi met een hefboom erin. Als de rat op de hefboom drukt, krijgt ie voedsel. Waar de rat in het begin natuurlijk per toeval eens over die hefboom struikelde, leerde ie al vrij snel de werking ervan. Als de beloning constant was, drukte de rat op den duur alleen nog maar op de hefboom als ie hongerig was. Maar als hij niet zeker was van de uitkomst – de ene keer kwam er wel voedsel uit, de andere keer niet – dan bleef hij maar drukken. Iets wat Skinner psychologische verslaving door een variabel beloningssysteem noemde.
skinner
Jij bent die rat. Bovenstaande is precies hoe Facebook werkt. Of Snapchat. Of email. Of Twitter. Je weet niet wat voor beloning je krijgt, en daarom zit je maar de hele tijd te refreshen.
Dit is maar één van de principes van het behavioural/persuasive design dat achter onze technologie zit. Meer kun je lezen in het stuk ‘The scientists who make apps addictive.
Antropoloog Natascha Dow Schüll stelt dan ook aan de hand van haar study ‘Addiction by Design’ naar de verslavende werking van gokken in Las Vegas, dat onze dagelijkse leefwereld zo veranderd is in een gigantisch Las Vegas. We vallen van de ene in de andere trance. Sterker nog: hele verdienmodellen worden gemaakt op het succes van deze trances. En als er één les te trekken is uit gokken: ‘the house always wins’.
Kijktip: De Tegenlicht aflevering ‘What makes you click’ van 25 september

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in