Een nieuwe taal voor data die iedereen begrijpt

Uit een reportage van Marjolein van Trigt voor Vrij Nederland ‘Neem een kijkje in de Black Box’ waarin ze beschrijft hoe we weer grip kunnen krijgen op onze data. Ze citeert o.a. Jonathon Morgan die pleit voor een Data Science Exchange Protocol waarmee iedere leek data kan begrijpen.

Hoe krijgen gewone mensen meer macht over data? Op de meest recente editie van technologiefestival Border Sessions in Den Haag pleitte Jonathon Morgan voor een nieuwe taal voor data, een zogenaamd Data Science Exchange Protocol. Zoals alle webpagina’s in HTML zijn opgemaakt, zo zou er één taal moeten zijn die alle data beschrijft. Dat zou niet-technici beter in staat stellen om te snappen welke informatie machines verwerken en om zelf kennis te halen uit data.

‘Zonder de menselijke context hebben we niets aan data,’ zegt Morgan. ‘Maar het is fundamenteel verkeerd om op technici te vertrouwen om die context aan de data toe te voegen. Dus wil ik gewone mensen een manier geven om grote datasets te doorzoeken.’

In zijn presentatie maakt Morgan de vergelijking met videogames. ‘De gamingindustrie is erin geslaagd om hele werelden te creëren die in feite vrij gelimiteerd zijn, maar niet zo aanvoelen voor de speler. Datawetenschappers doen alsof we experts nodig hebben om ons door de wereld van big data te leiden. Maar ik denk dat we heel goed in staat zijn om systemen te ontwerpen waaruit gewone mensen kennis kunnen destilleren.’

Nog steeds zie je als gebruiker van een dergelijk systeem alleen de uitkomst, niet de gegevens die het systeem buiten beschouwing laat. Morgan: ‘Klopt. Ik zou willen beargumenteren dat het voor de meeste mensen niet uitmaakt. Evenmin weet je hoe de gamedesigner je spel manipuleert en of je GPS je werkelijk de snelste route voorschotelt. In de meeste gevallen is het desondanks oké om het systeem beslissingen voor je te laten nemen.’

We moeten betere taal ontwikkelen voor onze tech

Uit bovenstaande mag blijken dat de echte kwesties rondom technologie vaak complex en veelomvattend zijn. Moeten we niet ons taalgebruik rondom technologie verrijken om deze complexiteit te kunnen grijpen? 
taal
Ellen Goodman en Julia Powels bepleiten dit in The Guardian, niet voor VR, maar voor Facebook en Google:
We call them platforms, networks or gatekeepers. But these labels hardly fit. The appropriate metaphor eludes us; even if we describe them as vast empires, they are unlike any we’ve ever known. Far from being discrete points of departure, merely supporting the action or minding the gates, they have become something much more significant. They have become the medium through which we experience and understand the world.
We are, in fact, their media. Geared as they are to sharing, clicking and eyeballs, these media do not measure and do not value solitary contemplation, reflection and disconnection. They thrive and pulse on popularity, not veracity. They feed on extremes, not common causes.
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in.