Wie is de baas in huis? Jij of de thermostaat?

Ok, je mag al misschien ruzie hebben met je huisgenoot over de warmteregeling in huis. Maar daar komt binnenkort een derde medespeler bij: de thermostaat zelf. Want dat is het gevaar van slimme apparaten stelt Reinier de Graaf van het bekende architectenbureau OMA in deze column: een verschuiving van controle.

Thermostat

 

Je thermostaat, toilet, ramen (maar denk ook op stadsniveau aan verkeers- en weersensoren) zijn ontworpen om onze gedragspatronen te meten, en deze te vertalen in een automatisch patroon dat de wereld om ons heen reguleert zodat deze perfect op onze wensen ingesteld raakt. Maar als onze patronen eenmaal zijn vastgelegd en onze omgeving volgens deze vaste regels reageert: hoeveel bewegingsvrijheid hebben wij dan nog eigenlijk? Creëren we met slimme apparaten niet onbewust een dwangbuis?

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

 

Hacking Habitat

Hacken als survival

‘We leven steeds meer in systemen van technologie’,  stelde Ine Gevers, de curator van de expositie Hacking Habitat, toen ik haar vorige week ontmoette. ‘Het probleem daarmee is dat deze systemen vaak onzichtbaar voor ons zijn. Of dat we ze niet kúnnen lezen. Begrijp jij hoe je telefoon of computer werkt? Tegelijk ben je ongeveer vergroeid met die twee apparaten.’

Dat is het thema van Hacking Habitat: hacken als survivaltechniek, iets dat onontbeerlijk zou moeten zijn in je 21ste eeuwse toolkit. Was ‘to be or not to be’ nog iets uit de 16de eeuw waarmee Shakespeare z’n fame kon maken, nu is het ‘to program or to be programmed’. In de beklemmende omgeving van de voormalige gevangenis aan het Wolvenplein in Utrecht – een passendere omgeving hadden ze werkelijk niet kunnen vinden voor deze thematiek – toont Hacking Habitat 85 kunstenaars. Uw razende reporter tipt hieronder de vier tofste.

Schilderen met wifi onthult andere stedelijke structuren

Als je het functioneren van een stad probeert te begrijpen, waarom kijk je dan alleen naar fysieke infrastructuur en architectuur? Kun je juist niet beter kijken naar dat wat onzichtbaar is, maar een stad wel continu doorkruist en ja, ook structureert, namelijk haar wifinetwerken? Timo Arnall, Jørn Knutsen en Einar Sneve Martinussen maakten in 2011 ‘Light painting’. Praktisch niet meer dan een soort lange staaf die wifisignalen visualiseert als een reep licht.

Immaterials-Wifi

Maar in de foto’s en dit filmpje waarin de wifisignalen in lange lichtbanen zichtbaar worden door een lange sluitertijd, zie je direct een andere stad ontstaan. Eén waarin opeens heel duidelijk wordt waar bijvoorbeeld flatgebouwen of bedrijven zich bevinden zonder dat je de daadwerkelijke gebouwen ziet, omdat je daar krachtige wifisignalen ziet opduiken. Of hoe je wifi vanuit een universiteitsnetwerk ziet doorsijpelen in een parkje. P.s. In ’t verleden schreef ik al eens over de app ’Wifi Angels’ die wifi netwerken op eenzelfde wijze hoorbaar maakt in een lieflijk engelengezang.

Continue reading

Smart City 3.0: burgers weer aan zet

In Nederland is het een veelgehoorde kritiek op de smart city: dat grote technologiebedrijven hiermee teveel macht krijgen over het beleid van de stad. Journalist Boyd Cohen stelt echter dat dit slechts de eerste fase is in de ontwikkeling van de techno-stad. In ’The 3 generations of smart city schetst hij fase 2 – technology enable, city-led –  en fase 3, waarin uiteindelijk co-creatie met de burgers plaatsvindt. Tipje van de sluier: Amsterdam is volgens Cohen vooruitstrevend in deze derde fase.

Smart City

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

“Digital technologies represent the most radical shift in architectural practice for over a century –…”

“Digital technologies represent the most radical shift in architectural practice for over a century – but  architects have become too distracted by the benefits and overlook the dangers.”

Rem Koolhaas in an interview about smart homes with Dezeen 

http://ift.tt/1AEvz8o

“Digital technologies represent the most radical shift in architectural practice for over a century –…”

“Digital technologies represent the most radical shift in architectural practice for over a century – but  architects have become too distracted by the benefits and overlook the dangers.”

Rem Koolhaas in an interview about smart homes with Dezeen 

http://ift.tt/1AEvz8o

De ethische smart city – Interview Peter-Paul Verbeek

Ik interviewde techniekfilosoof Peter-Paul Verbeek voor Stadsleven ‘De digitale ander’. Volgens hem moeten we de invloed van het digitale domein op de analoge stad met een bredere blik bekijken en ethiek hierin leidend laten zijn. 

“We denken nog in veel te beperkte zin over technologie en haar invloed in de stad”. Peter- Paul Verbeek, hoogleraar Filosofie van Mens en Techniek aan de Universiteit Twente, pleit ervoor om ethiek een fundamentele rol te geven in ons denken rondom de invloed van technologie. Elke nieuwe technologie roept morele en sociale vragen op, maar door de toenemende verwevenheid van mens en technologie hebben technologieën steeds meer invloed op de moraal zelf. De kaders waarmee we ethisch oordelen veranderen door de techniek, zoals Verbeek beschrijft in zijn laatste boek in zijn laatste boek Op de vleugels van Icarus. Hoe techniek en moraal met elkaar meebewegen‘.

Technologische geletterdheid: ethiek leren lezen

“Er zit veel ethiek in de ingebouwde wereld en zeker ook in de stad waar technologie een steeds grotere plek krijgt. De ethische implicaties van technologie zijn groot. Er zitten – soms schokkende – vooroordelen achter die we boven de tafel moeten krijgen, maar deze gaan nu nog grotendeels aan mensen voorbij”, stelt Verbeek. Zo zijn er winkelcentra met gezichtsherkenningscamera’s die alarm slaan op veelplegers. De software daarvan heeft een bias naar donkere huidskleuren omdat deze minder contrastrijk zijn en vaker als positief gerekend worden.

Continue reading

Alleen praten over de smart city doet een slimme stad tekort

Denk niet in smart cities, maar in smart urbanism, stelt Maarten Hajer, directeur van het Planbureau voor de Leefomgeving in z’n nieuwste boek ‘Smart about Cities. Visualising the challenge for 21st century urbanism’.

We vergeten de stad in ‘smart city’

Het denken over smart cities vindt nu plaats in een te klein discours waar de grote veelomvattende top down plannen van ICT bedrijven staan tegenover de bottom up benadering van burgerbewegingen stelt Hajer:

In policy and politics, we see how ‘smart cities’ are often taken to be a set of devices, proposals and instruments that could be adopted, installed and operated. Policymakers see it as a programme, opening up space for big corporations, such as IBM, Cisco or Siemens, to sell tech solutions that address real and urgent problems, such as those related to health and aing, traffic congestion and environmental quality. Typically, this proposition is then critized from a ‘bottom up’ perspective, focusing on ‘smart citizens’ and open platforms. Here, the debate risks getting caught in a dichotomy where a priori value preferences predict contributions and outcomes.

Wat in de discussie rondom de smart city vreemd genoeg buiten beschouwing blijft, is de stad zelf. De technologie wordt als uitgangspunt genomen, in plaats van de stad zelf en hoe we in mensen deze stedelijke omgeving vormgegeven willen hebben.

smartaboutcities

Continue reading

5 #5

Het concept? 5 tips voor artikelen, boeken of lezingen die in mijn opinie ‘timeless and timely’ zijn. Zaken die het waard zijn om even een slowweb momentje in te lassen in het hectische bestaan waarin alles op tweetspeed moet en blogjes maximaal 400 woorden mogen bevatten.

In deze editie: Ellis Hamburger schetst een nieuwe generatie die niet meer geïnteresseerd is in Facebook maar haar heil zoekt in andere platforms, Maria Popova pleit voor de stem van de ‘celebrator’ ipv de ‘criticus’ door middel van cureren, Umair Haque waarschuwt voor het gevaar van oversimplicitatie in TED-denken, Matthijs Bouw en Michiel de Lange betogen dat een smart city ook altijd een social city zou moeten zijn, en Woodrow Hartzorg en Evan Selinger geven een meer genuanceerd antwoord op de Just Quit! respons van het Facebook-dilemma.

SLowweb

Continue reading