Disconnect to connect: weg met die smartphone

Een tijdje geleden schreef ik over de Slow Web beweging, die pleit voor een gerichte en doelbewuste omgang met het internet en je smartphone. Niet zomaar meegaan met de alle afleidingen die je laptop je biedt of de druk voelen om steeds sneller te antwoorden op je mailtjes of tweets: dat is de fastfood benadering, waar we niet alleen niet echt productiever van worden, maar zelfs ongelukkig.

Slow Web

 

Continue reading

Berichtgeving over nieuwe technologie graag minder zwart-wit!

“Kun jij twee dagen offline?”, zo luidde de cover in de NRCnext van afgelopen maandag. Het bijhorende artikel maakte van de Kerst niet alleen een christelijke viering en/of seculier eetfestijn, maar ook een periode van herbezinning over de invloed van nieuwe technologie. Het artikel was een pleidooi voor de zogenaamde slow tech beweging die vindt “dat we ons laten gijzelen door sociale media en smartphones”.Het geciteerde onderzoeksrapport “De zwarte kant van Social Media 2012” somt een uiterst negatief lijstje van gevolgen op: sociale media maken ons dom, asociaal, narcistisch, geestesziek, ze tasten ons geheugen aan, voeden sensatiezucht, manipuleren en zetten zelfs aan tot terreur.

Het is niet onlogisch dat zich een tegenstem vormt na de razendsnelle (bedenk bijvoorbeeld dat facebook slechts acht en twitter slechts zes jaar bestaat) en bijna kritiekloze opmars van nieuwe technologie. Nu de computer, de smartphone en social media zich in het leven van mensen hebben genesteld, worden we ons langzaam bewust van de consequenties ervan. En die ogenschijnlijk makkelijke relatie die we hebben opgebouwd met nieuwe technologie als Facebook of Twitter, vertoont toch bij nader inzien enige onvoorziene mankementen.

Afbeelding: Koert van Mensvoort

Continue reading

Slow Web: een hernieuwde vriendschap

De laatste tijd is het steeds meer in de krant en op het web: kritische artikelen die onze omgang met het internet en social media aan de kaak stellen. We leven momenteel in een fast food cultuur, zo stellen deze critici, waardoor we steeds onproductiever en zelfs dommer worden en zo zonder dat we het doorhebben, als een kikker in een snelkookpan zoals het NRC laatst omschreef, geestelijk afstompen. Er dient een tegenbeweging te komen: het is tijd voor het Slow Web.

Jack Cheng beschrijft in zijn artikel ‘The Slow Web’ de fast food webcultuur op prachtige wijze:

What is the Fast Web? It’s the out of control web. The oh my god there’s so much stuff and I can’t possibly keep up web. It’s the spend two dozen times a day checking web. The in one end out the other web. The web designed to appeal to the basest of our intellectual palettes, the salt, sugar and fat of online content web. It’s the scale hard and fast web. The create a destination for billions of people web. The you have two hundred twenty six new updates web. Keep up or be lost. Click me. Like me. Tweet me. Share me. The Fast Web demands that you do things and do them now. The Fast Web is a cruel wonderland of shiny shiny things. 

Continue reading