Je huishouden als project, je gezin als team. Hoe apps als Slack het gezinsleven managen

Waar inmiddels het idee allang is doorbroken dat je liefde niet via een app zou kunnen vinden, is er nu een nieuwe generatie apps op de markt die zich richt op andere vormen van intimiteit: het huwelijk, vriendschap en het gezinsleven. Via apps onze relaties managen, kan dat wel?

Slack om je gezinsleven op de rails te houden

In online magazine The Atlantic verscheen van de zomer een interessant artikel “The slackification of the American Home. Stretched for time, some households are starting to operate more like businesses”.  Het artikel onderzoekt de trend waarbij steeds meer gezinnen naar projectmanagmenttools zoals Trello of Slack grijpen om hun drukke gezinsleven enigszins op de rails te kunnen houden. Zo worden niet alleen boodschappenlijstjes, maar ook takenlijstjes van de kiddo’s en het huiswerk erin gestopt zodat met één druk op de knop je precies kunt zien hoever elk gezinslid al is met z’n wekelijkse doelen:

Trello, a web-based project-management tool. Parker’s four children, ages 9 to 18, now use Trello, which is more typically used at work, to keep up with chores, to-do lists, shopping, and homework. “I use it every day to keep track of what schoolwork I need to do, or places I need to be, things to buy,” Hannah, her 15-year-old daughter, says.

 

Incorporating Trello, along with Gmail, into the Parker family’s life has been a godsend, in Tonya’s view. It streamlined family communication, helped keep everyone organized, and added a layer of accountability to tasks. Now, instead of wondering if her children forgot to do something, Parker says she can ask, “How are you doing on your checklist?”  […]

 

And Melanie Platte, a mom in Utah, says Trello has transformed her family life. After using it at work, she implemented it at home in 2016. “We do family meetings every Sunday where we review goals for the week, our to-do list, and activities coming up,” she says. “I track notes for the meeting [in Trello]. I have different sections, goals for the week, a to-do list.”

 

Slack – Scott Webb via Unsplash

Het artikel schetst verschillende mogelijke oorzaken voor het feit dat steeds meer gezinnen grijpen naar projectmanagementtools. Allereerst zijn zowel kinderen met hun buitenschools activiteiten en hobbies, als de ouders die steeds vaker beiden werken, drukker en meer on the move dan ooit. (Zie ook de blog: We worden ontbijtfamilies). Ook kan het een teken zijn van hoe werknemers steeds meer onder druk staan en daarom thuis ook nog vaak bereikbaar moeten zijn of even moeten werken:

Perhaps the desire to streamline home life is also a product of how much employers ask of today’s knowledge workers. “I see the use of business software within households as an effort to cope with feeling too stretched at work,” says Erin Kelly, a professor at MIT’s Sloan School of Management and a co-author of the forthcoming book Overload: How Good Jobs Went Bad and What We Can Do About It. She says that the “escalating demands” of many white-collar jobs leave workers (parents or not) increasingly frazzled and worn out—so the same tools that systematize their workdays might appeal as a way to cut down on the time they spend organizing life at home.

Je huishouden als een project, je gezin als een team

Het doet wellicht in eerste instantie wat bevreemdend aan, om je huishouden te runnen als een project en je gezinsleden als een team te behandelen. Maar in het artikel worden ook wetenschappers geciteerd die stellen dat in de kenniseconomie, de emotionele, organisatorische en sociale vaardigheden die je gebruikt op je werk en in je gezin wellicht niet meer zoveel verschillen:

“The membrane that divides work and family life is more porous than it’s ever been before,” says Bruce Feiler, a dad and the author of The Secrets of Happy Families. “So it makes total sense that these systems built for team building, problem solving, productivity, and communication that were invented in the workplace are migrating to the family space.” […]

 

Melissa Mazmanian, an informatics professor at UC Irvine, agrees. “The way that we imagine knowledge work and more and more kinds of work is really about coordination and collaboration across distance, across people’s different time commitments, managing attention, figuring out who’s going to do what when,” she says. “And that style of work … It’s very similar to family life, if you think about it.” Perhaps one’s children and direct reports are not so different after all.

Maar is dat wel zo? In een bedrijf zijn sociale vaardigheden gericht op productief zijn, transparant, afspraken maken etc. In een gezinscontext krijgt dat toch een rare dimensie zoals onderstaand voorbeeld laat zien van hoe een ouderpaar per email afspraken over de kinderen aan elkaar bevestigd:

[Emily] Oster, who is a contributing writer at The Atlantic, says she takes a “business-y approach” to other aspects of home life as well. After she and her husband arrive at a decision as parents, it’s not uncommon for one of them to send an email recap, something along the lines of “As per our earlier conversation, we have decided that the children will be enrolled in tennis camp over the summer. Please let me know if you want to follow up on this.” She acknowledges that such a note is “more like an email I think most people send at their jobs,” but says it helps minimize miscommunication and confusion about the many things she and her husband are juggling.

Is een dergelijke bevestigingsemail wel een neutraal handigheidje dat behalve helderheid verder geen effect heeft of verandert je relatie met je partner als je op deze manier communiceert over afspraken vraag ik me af? Het artikel sluit dan ook af met een voormalig app designer die z’n experiment met Slack toepassen op z’n gezin al snel stopte omdat hij de waarden die het systeem voorstaat – efficiëntie en productiviteit – niet vond passen bij zijn gezin en hij ruimte wilde voor dingen die niet in een app passen zoals spontane ideeën, en onverwachte emoties.

After some reflection, Fjällström has concluded that using Slack with his family made home life feel more like work. “It helped at that point in time because it felt like life was a bit messy … but life is supposed to be a little bit messy.” There are things, he recognizes, that productivity software doesn’t optimize for, such as carving out quality family time and allowing children to “feel all the emotions.” “That’s what we’re aiming for at the moment,” he said, “not structure.”

Lees ook andere blogs uit deze serie:

Suggesties voor herontwerp van onze technologie

Deze week ben ik in het werk gedoken van Rohan Gunatillake. Behalve het feit dat hij bekend staat om z’n onuitspreekbare achternaam, is hij ook één van de bekendste ontwerpers van mindfulness-apps. Zo ontwierp hij de meditatie-app Buddhify en de meditatie slaap-app Sleepfulness.
Naast dat hij net een uiterst interessant manifest heeft uitgebracht over hoe je technologie meer kunt – en moet – ontwerpen in samenhang met menselijke waarden, is Gunatillake ook belangwekkend voor zijn visie rondom hoe technologie en mindfulness eigenlijk naadloos met elkaar samen kunnen gaan. Wat we daarvoor nodig hebben? Wise technology & mobile mindfulness.
Gunatillake is sterk tegen het artificieel detoxen of unpluggen:
I have a problem with detox, because that implies that we spend all our time with something that is toxic for us. Technology isn’t the problem, bad technology is the problem. Redesiging, not retreating is the solution.
Hoe dan technologie te herontwerpen? Daar heeft hij een manifest voor opgesteld, met 9 handvaten. Kort en helder beschreven, met voorbeelden van technologie die het volgens Gunatillake al goed doen – Medium en Slack worden door hem bijvoorbeeld geroemd – én hij beschrijft ook nieuwe designideeën.
Stel bijvoorbeeld dat je je notificaties van Instagram zo kunt instellen dat ze maar één keer per dag binnenkomen op een vast moment, zodat je niet continue geplaagd wordt door FOMO – de angst om iets te missen –  en je uit de verslavende feedbackloop gehaald wordt die ervoor zorgt dat je maar blijft kijken?

Of dat je in Whatsapp kunt aangeven hoe lang je eigenlijk beschikbaar bent om te chatten? ‘Provide exit points’ noemt Gunitillake deze designbeslissing: “Bottomless pits, infinite scrolls, and attention traps are all ways of attempting to keep a user in a product or an ecosystem against their explicit will or knowledge.”

Doordat sociale platforms zijn gebouwd op kwantitatieve maatstaven – hoe meer likes je hebt, hoe hoger je status is, en hoe zichtbaarder je bent in bijvoorbeeld de tijdlijn van anderen – jaagt het statusangst aan. Maar onze technologie kan ook kwalitatieve maatstaven aanhouden die ook nog eens in lijn zijn met jouw eigen normen en waarden en zo positieve feedback geven, zoals hieronder te zien is:

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘CTRL, ALT, DELETE’ waarin ik elke week onderzoek hoe we een betere relatie kunnen krijgen met onze tech. Herontwerp van ons tech én van onszelf: hoe doe je dat? Ook de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in.