Voed kinderen niet op naar een model van zieke samenleving

Hedendaagse ouders krijgen nogal wat kritiek op hun opvoedtechnieken. Het is moeilijk te laveren in de wereld van de moedermaffia. Noem je je kind vriend(in), laat je ze losrennen in een cafeetje en zonder jas naar buiten als je kind aangeeft dat het dat niet wil, dan ben je al snel te soft. En curlingvaders en helicoptermoeders die elk klein opstakeltje uit de weg willen ruimen voor hun kind, voeden hun kroost ook niet weerbaar genoeg op.

Niet weerbaar genoeg…wat zegt dat over deze samenleving? In Knack Weekend een mooie analyse waaruit blijkt wat de achtergronden zijn van de huidige opvoedkritieken:

Soenens verwijst naar de Amerikaanse opiniemaker Alfie Kohn, die een politieke agenda vermoedt achter termen als ‘helikopterouders’. “Bepaalde politici hanteren een discours waaruit nostalgie spreekt naar vervlogen tijden, toen ouders nog gezag hadden en kinderen simpelweg luisterden. Nu heet het dat ze gepamperd zijn en dat we sneeuwvlokjes opvoeden. Zo’n stereotypering dient volgens Kohn een rechts-conservatieve agenda.”

Photo by Robert Collins on Unsplash

Kinderen moeten voorbereid worden op de wereld die op hen wacht, maar Ramaekers wijst op het gevaar dat opvoeden zo in functie komt te staan van een ziek samenlevingsmodel. “Een model waarin depressies, burn-outs en andere psychische problemen veel mensen onderuithalen. De Hoge Gezondheidsraad stelde enkele jaren geleden voor om jonge kinderen al vanaf het eerste leerjaar te leren omgaan met stress. Maar waarom zouden we ervoor moeten zorgen dat onze kinderen aangepast zijn aan een wereld waarin het duidelijk fout loopt? Dat is geen goede pedagogie. Je moet kinderen net de vrijheid geven om dingen te ontdekken en in vraag te stellen.”

 

“Toen mijn vader zeventig jaar geleden opgroeide in een gezin van elf kinderen, moest hij zijn plan trekken”, zegt Noelmans. “In de naoorlogse jaren waren ouders bezig met overleven, hun kinderen moesten braaf zijn en luisteren. Vandaar zijn we naar het model gegaan zonder autoriteit, maar je voelt dat er nu opnieuw nood is aan een bepaalde vorm van gezag en aan meer controle.