Ode aan het offline zijn

Het effect van continue online kunnen zijn merkte ik tijdens mijn eerste dag van mijn reis naar Tokyo die ik laatst maakte. Ik had zo’n handige draagbare router gehuurd, waardoor je verzekerd bent van wifi onderweg. In Japan geen overbodige luxe dacht ik zo. Wat ik niet had voorzien, was in welke enorme comfortbubbel ik daardoor terecht kwam. Zo gebeurde het dat ik in die vreemde megastad amper een uur na aankomst – al navigerend op googlemaps en druk aan het appen met het thuisfront – zo de deur uitrende, de metro insprong en bijna m’n halte miste omdat ik foto’s op Instagram aan het zetten was. Alsof ik in de metro in Amsterdam zat in plaats van een mij compleet onbekende, complexe stad.
Bianco Shock
David van Reybrouck schreef er vorig jaar voor de Correspondent een essay over: ’Ode aan het offline zijn’. Hierin beschrijft hij hoe zijn smartphone zijn reizen zo beïnvloedde dat hij twee weken eerder terugkwam dan gepland, omdat hij door de continue virtuele aanwezigheid van zijn eigen leven thuis, niet meer het gevoel had echt weg te kunnen zijn. Niet voor niets betitelt het televisieprogramma Tegenlicht in de komende aflevering van zondag het offline kunnen zijn dan ook als luxe.
Bovenstaande foto is afkomstig uit de fotoserie ‘Web 0.0’ van de kunstenaar Biancoshock, die in het piepkleine Italiaanse dorpje Civitacampomarano traditionele sociale functies ‘vervangt’ door technologische oplossingen. Zo is het mededelingenbord van het dorp vervangen door Facebook events, wordt het tvscherm van de lokale kroeg betiteld als youtube en is de wijze oude dame van het dorp de ‘Wikipedia’.
Bianco Shock2
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in