World War III is een tech-oorlog (en is dichterbij dan je denkt…)

Het sociaal-politieke klimaat voelt anders dan pakweg 1 à 2 jaar geleden. Het andere is plotseling de Ander geworden. De Ander die je leefwereld bedreigt. In de stad, waar toeristen, migranten en hipsters je buurt binnen komen vallen. Op landsniveau: de Brexit, de Trump-toon, de Black Lives Matter- beweging. Wantrouwen heerst, en de verdedigingswerken staan op scherp. Hoe lang duurt het voordat de aanval ook daadwerkelijk ingezet wordt?
Soldiers play
“All it took during World War I was one shot. Maybe all it will take for World War III is one line of code.”
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

Voor in de rommel-la: Google-glass, fitbits en Apple-watch

De google glass, de fitbit, Apple watch. Wearables zoals je ze ook wel noemt. Ofwel draagbare technologie. Ofwel dingen die bij de meeste mensen in de rommel-la belanden, zoals de New York Times technologie-criticus Nick Bilton vaststelt. In dit artikel prikt hij even de hype rondom wearables doorZe worden weliswaar nog steeds lekker op grote tech-beurzen gepresenteerd, maar de consument heeft toch minder interesse.

Junk drawer

 

En dat is ook niet gek als je bedenkt dat je voor al die draagbare tech toch best grote bedragen neer moet tellen (een Apple watch kost evenveel als een smartphone), voor technologie die maar een beperkte functie heeft (het bijhouden van hoeveel meter je loopt per dag) of waarvan de technologie eigenlijk nog in de kinderschoenen staat en eigenlijk nog niet geschikt is voor gebruik (één woord: Siri). Kortom: Bilton ziet nog niet veel heil in wearables. Al is het maar omdat z’n rommel-la inmiddels vol zit.

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in. 

We staan op knappen

Ojee jongens, we zitten er weer in hoor: een bubbel die op knappen staat. En deze keer is het een tech-bubble. De laatste tijd waarschuwen meerdere critici voor de razendsnelle waardevermeerdering van bedrijven als Facebook, Google, Apple en Amazon. Supersuccesvolle bedrijven dus, maar het zijn tegelijk bedrijven die nog steeds zwaar afhankelijk zijn van investeerders. Eén van de belangrijkste problemen is echter dat “their business models based on essentially replacing young tech workers’ mothers. That can’t last.”

Techbubble

En daarom, zo schrijft Nick Bilton in Vanity Fair, zijn er veel mensen die deze bedrijven maar al te graag onderuit zien gaan:

“Now countless people from all over want this to be a bubble and they want it to burst. There are the taxi drivers who have lost their jobs to Uber; hotel owners who have seen their rooms sit vacant as people sleep in Airbnbs; newspapers that are at the mercy of Facebook’s algorithms; booksellers and retailers who have been in an unrelenting war with Amazon; the elderly, who can’t keep up; the music industry; television producers […]”

Maareh, gaan we nu echt onderuit? Mwah, denkt Bilton, deze bedrijven zijn zo onderdeel geworden van ons sociale leven dat we hoogstens “simply slow down like a large tractor with a small hole in its tire.”

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

Etiquette voor digital natives

Een tijdje terug ontving ik de eerste email van mijn 65-jarig oom die onlangs op internet gegaan was. Net als bij de eerste emails die ik van mijn ouders kreeg moest ik glimlachen om de onbeholpenheid en ongemakkelijkheid die uit het epistel sprak. Maar bovenal was het prachtig om te zien hoe zijn formele taalgebruik, lange uitweidingen en heldere structuur met duidelijk begin en afsluiter, eigenlijk een de digitale vertaling waren van een handgeschreven brief. En ook hoezeer deze conventies eigenlijk al afstaan van de email-etiquette die we tegenwoordig hebben ontwikkeld.

etiquette

Continue reading