De webkinderen: onderwijs 2.0.

In mijn vorige posts deel 1 en deel 2 over de webkinderen waarin ik een manifest van de poolse schrijver Piotr Czerski besprak dat een beeld schetst over hoe de huidige generatie die is opgegroeid met het internet hun perspectief, normen en waarden hieraan aanpast, werd duidelijk dat deze webkinderen een fundamenteel andere benadering van culturele systemen hebben. Iets wat vaak leidt tot wrijving. Ik besprak al het copyrightsysteem of de bureaucratische aanpak van grote instellingen, die in de ogen van webkinderen, gewend aan een horizontale aanpak op tweetspeed, relevant zijn geworden. Maar hoe kijkt deze internetgeneratie dan aan tegen één van de belangrijkste culturele systemen bij de vorming van mensen: educatie?

Continue reading