Voed kinderen niet op naar een model van zieke samenleving

Hedendaagse ouders krijgen nogal wat kritiek op hun opvoedtechnieken. Het is moeilijk te laveren in de wereld van de moedermaffia. Noem je je kind vriend(in), laat je ze losrennen in een cafeetje en zonder jas naar buiten als je kind aangeeft dat het dat niet wil, dan ben je al snel te soft. En curlingvaders en helicoptermoeders die elk klein opstakeltje uit de weg willen ruimen voor hun kind, voeden hun kroost ook niet weerbaar genoeg op.

Niet weerbaar genoeg…wat zegt dat over deze samenleving? In Knack Weekend een mooie analyse waaruit blijkt wat de achtergronden zijn van de huidige opvoedkritieken:

Soenens verwijst naar de Amerikaanse opiniemaker Alfie Kohn, die een politieke agenda vermoedt achter termen als ‘helikopterouders’. “Bepaalde politici hanteren een discours waaruit nostalgie spreekt naar vervlogen tijden, toen ouders nog gezag hadden en kinderen simpelweg luisterden. Nu heet het dat ze gepamperd zijn en dat we sneeuwvlokjes opvoeden. Zo’n stereotypering dient volgens Kohn een rechts-conservatieve agenda.”

Photo by Robert Collins on Unsplash

Kinderen moeten voorbereid worden op de wereld die op hen wacht, maar Ramaekers wijst op het gevaar dat opvoeden zo in functie komt te staan van een ziek samenlevingsmodel. “Een model waarin depressies, burn-outs en andere psychische problemen veel mensen onderuithalen. De Hoge Gezondheidsraad stelde enkele jaren geleden voor om jonge kinderen al vanaf het eerste leerjaar te leren omgaan met stress. Maar waarom zouden we ervoor moeten zorgen dat onze kinderen aangepast zijn aan een wereld waarin het duidelijk fout loopt? Dat is geen goede pedagogie. Je moet kinderen net de vrijheid geven om dingen te ontdekken en in vraag te stellen.”

 

“Toen mijn vader zeventig jaar geleden opgroeide in een gezin van elf kinderen, moest hij zijn plan trekken”, zegt Noelmans. “In de naoorlogse jaren waren ouders bezig met overleven, hun kinderen moesten braaf zijn en luisteren. Vandaar zijn we naar het model gegaan zonder autoriteit, maar je voelt dat er nu opnieuw nood is aan een bepaalde vorm van gezag en aan meer controle.

Stop met op die weegschaal te kijken

Een gebied waarbij het simplistisch normatief denken rondom een juiste omgang met tech hoogtij viert, is de opvoeding van onze mini-mensjes.
Goed, het is inderdaad een gek idee dat kinderen wel een rijbewijs moeten halen, maar hun smartphones zomaar in handen gedrukt krijgen, met slechts de instructie deze niet te verliezen. Hoewel sommige ouders het wat uitgebreider aanpakken, zoals dit hilarische smartphonecontract dat de dertienjarige Gregory moest ondertekenen.
weegschaal
Wat techwijsheid toepassen in de opvoeding lijkt me dus geen overbodige luxe. En het lijkt me ook logisch dat dit verschillend is voor jonge en oudere kinderen. Maar de richtlijnen – voor zover die er zijn – zijn vooral kwantitatief, gemeten in hoe lang de mini-mensjes op hun telefoon of computer (mogen) kijken. Dan weet je nog helemaal niet WAT ze met hun tech doen. Hebben ze urenlang kattenvideo’s gekeken of hun creativiteit en analytisch inzicht getraind door te bouwen in Minecraft? Hebben ze een simpel actiespel gespeeld of een spel waardoor hun empathie verhoogd werd of fijne motorische vaardigheden aangescherpt?
Kortom: meet niet alleen in ‘screentime’, stelt Jocelyn Brewer, maar in ‘soft skills’. Neem de context, content en cognitie mee van het tech-gebruik. Dat kan namelijk nogal een verschil uitmaken bij het bepalen wat goed is voor je kind qua tech-gebruik. En besef vooral:
 “It’s not about the smartphones in their hands, but the attitudes in their heads.”
Dus als ik je één tip mag geven: gooi lekker je schuldgevoel over het gebruik van je technologie het raam uit. Start vooral eens met voelen WAT het met je doet. En bedenk, net als bij voeding is dit een kwestie van logisch nadenken, experimenteren en vooral niet te extreem zijn. Je hoeft niet elke dag te beginnen met een boerenkoolsmoothie om gezond te eten. Die zijn namelijk gewoon yuk.
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘CTRL, ALT, DELETE’ waarin ik elke week onderzoek hoe we een betere relatie kunnen krijgen met onze tech. Herontwerp van ons tech én van onszelf: hoe doe je dat? Ook de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in.