Waarom Instagram een rustige tech is en Facebook niet

Als je de principes van Calm Technology gaat toepassen op onze huidige technologie, dan zie je hoe tech over het algemeen niet is ontworpen op kalme, gefocuste aandacht. Kijk bijvoorbeeld maar eens even naar hoe je op je telefoon allerlei soorten inhoud in je notificaties bij elkaar aangeboden krijgt: een vergaarbak vol werkmails, appjes van vrienden, notificaties van Facebook-events, of dat mensen je Instagram-bericht liken etc. De toolbalk van je internetbrowser is net zo erg. Daar kun je tabjes aanmaken dat het een lieve lust is en je mail open laten staan, naast artikelen die je nog wil lezen, een site waarop je nog een aankoop wilt doen en je twitterpagina. En speaking of social media: kijk eens naar de laatste ontwikkeling op Facebook. Het is allang meer geworden dan een netwerk waar je contact onderhoudt met je vrienden. Hier lees je ook het laatste nieuws over Trumps hate-tweets.
I like instagram
Daarom kan Instagram een verademing zijn. Een social tech met een duidelijke focus: het posten van foto’s met esthetische of emotionele kwaliteiten en weinig meer. Hier vind je geen Trump terug, alleen a charming universe of you, your friends and no news’.
Instagram heeft maar weinig functies, je kunt een like of comment geven, maar bijvoorbeeld geen links plaatsen (ja ok, boven in je profielbeschrijving kun je wat priegelen, maar echt gebruiksvriendelijk is dat niet om op door te klikken). In het artikel ‘I like Instagram’ bewierookt Robinson Meyer Instagram om haar eenvoud. Het geeft hem rust, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Facebook met zijn vele verschillende vormen van content (video, tekst, comments) en onophoudelijke alerts.
En sterker nog: Instagram blijkt niet alleen als app je gelukkig te maken, maar ook in de handeling van het fotograferen. In het artikel ’How Taking Photos Increases Enjoyment of Experiences’ beschrijft onderzoeker Kristin Diehl dat het maken van een foto kan leiden tot “heighten enjoyment of positive experiences, and does so because photo-taking increases engagement. While taking photos during an experience adds another activity, unlike traditional dual-task situations that divide attention, capturing experiences with photos actually focuses attention onto the experience, particularly on aspects of the experience worth capturing.”
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

Heb of ben jij je smartphone?

Voordat ik je vraag om antwoord te geven op bovenstaande vraag stel ik je eerst een andere vraag om het belang van je antwoord duidelijk te maken: Ben jij je lichaam of heb jij je lichaam? Als je denkt dat het antwoord niet uitmaakt, bedenk dan even: wat betekent het dan om gehandicapt te zijn, of zoals in mijn geval: vrouw, lang, blank, 30? Ben ik mijn lichaam of heb ik mijn lichaam?
Smartphone
Want hoewel onze relatie met technologie misschien wat helderder lijkt – m’n smartphone is duidelijk m’n eigendom aangezien ik hem gekocht heb en ik kan hem ook wegleggen – is het dat niet persé.
“I can no longer state that I own my computer: it’s more like my physical and virtual identity have morphed into one, enabling every move on my path towards finding this authentic and autonomous self.”
Zo merkte ik tijdens m’n laatste vakantie dat ik bewust tegengas moest geven aan het denken in Instagram-momenten. En de knagende vraag die blijft: was het probleem opgelost met het verbannen van m’n telefoon naar m’n rugzak of heeft Instagram m’n esthetiek en sterker nog: wat ik als een kwaliteitsvol moment ervaar –  blijvend beïnvloed?

Bereid je voor, binnen 5 jaar is tekst uitgestorven: we worden camera’s

Dat is in elk geval de voorspelling van Nicola Mendelsohn, hoofd Facebook Europa, Midden-Oosten en Afrika. Nu we Facebook steeds meer op onze smartphones gebruiken, doet tekst het minder goed. Beelden, liefst bewegend, dat is de toekomst.
“The best way to tell stories in this world, where so much information is coming at us, actually is video. It conveys so much more information in a much quicker period. So actually the trend helps us to digest much more information.”
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik moest wel even slikken toen ik het las. Onze toekomst van communicatie is dus beeld?
camera
Inderdaad, stelt Matt Hackett, samen met de Amerikaanse vlogger Casey Neistat, oprichter van het nieuwe social mediaplatform Beme: wij worden camera’s.
In deze blog voorziet Hackett dat we op de drempel staan van een tijd, waarin beelden net zo geïntegreerd zullen zijn in ons dagelijks bestaan als de rol die tijd nu heeft. Kortom als fundament waarop de samenleving draait, en dat een continue, maar onbewuste aanwezigheid heeft. En, mind you, het duurde ook een tijdje (sorry 🙂 voordat tijd deze vanzelfsprekende plek had:

Een leger van likers

Stel je voor: 100.000 mensen die alles geweldig vinden wat je doet. Welk gevoel zou je daarvan krijgen? Pretty great, vermoed ik zo. In een maatschappij waarin onze zelfwaardering steeds meer afhankelijk is van het aantal likes op social media, is dit natuurlijk de ultieme droom.

Instagram

Daarom kocht kunstenaar Constant Dullaart 2,5 miljoen nep Instagramvolgers – een schijntje van de vele nepprofielen die op social media rondzwerven waar dus een computeralgoritme achterzit in plaats van een persoon. Vervolgens verdeelde hij dit leger van likers over kunstgerelateerde instagramaccounts, waarmee hij sterk kon beïnvloeden hoe deze accounts gewaardeerd werden door echte mensen – zowel op Instagram zelf, als in de echte wereld. En daarmee toont z’n onschuldig experiment een niet zo onschuldig mechanisme aan: hoe meer likers = hoe beter je product/ideeën/foto’s/leven wordt geacht in deze maatschappij. Bedenk eens hoe dit leger nep-likers zou kunnen worden ingezet om de uitkomst van de Amerikaanse verkiezingen te kunnen beïnvloeden.

Continue reading