Waarom Apple onze redder zou kunnen zijn

Ik schreef al eerder over Tristan Harris, voormalig tech-ethicus bij Google en nu vooral ons geweten-op-pootjes over hoe onze technologie nu onevenredig veel van onze aandacht opslurpt. Hier lees je de nieuwsbrief Een kwaliteitskeurmerk voor technologie terug.
Maar nu las ik laatst een prachtig interview van Wired met hem – en is onlangs een tweede TEDtalk die hij hield online gekomen – waarin Harris zijn ideeën helderder verwoordt dan ooit en ook nieuwe ideeën te berde brengt. Kortom, een mooie aanvulling op m’n eerdere nieuwsbrief en zeker leesvoer dat je gelezen moet hebben. Ik vis de belangrijkste punten er voor je uit.

Continue reading

We moeten betere taal ontwikkelen voor onze tech

Uit bovenstaande mag blijken dat de echte kwesties rondom technologie vaak complex en veelomvattend zijn. Moeten we niet ons taalgebruik rondom technologie verrijken om deze complexiteit te kunnen grijpen? 
taal
Ellen Goodman en Julia Powels bepleiten dit in The Guardian, niet voor VR, maar voor Facebook en Google:
We call them platforms, networks or gatekeepers. But these labels hardly fit. The appropriate metaphor eludes us; even if we describe them as vast empires, they are unlike any we’ve ever known. Far from being discrete points of departure, merely supporting the action or minding the gates, they have become something much more significant. They have become the medium through which we experience and understand the world.
We are, in fact, their media. Geared as they are to sharing, clicking and eyeballs, these media do not measure and do not value solitary contemplation, reflection and disconnection. They thrive and pulse on popularity, not veracity. They feed on extremes, not common causes.
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in.

Waarom Instagram een rustige tech is en Facebook niet

Als je de principes van Calm Technology gaat toepassen op onze huidige technologie, dan zie je hoe tech over het algemeen niet is ontworpen op kalme, gefocuste aandacht. Kijk bijvoorbeeld maar eens even naar hoe je op je telefoon allerlei soorten inhoud in je notificaties bij elkaar aangeboden krijgt: een vergaarbak vol werkmails, appjes van vrienden, notificaties van Facebook-events, of dat mensen je Instagram-bericht liken etc. De toolbalk van je internetbrowser is net zo erg. Daar kun je tabjes aanmaken dat het een lieve lust is en je mail open laten staan, naast artikelen die je nog wil lezen, een site waarop je nog een aankoop wilt doen en je twitterpagina. En speaking of social media: kijk eens naar de laatste ontwikkeling op Facebook. Het is allang meer geworden dan een netwerk waar je contact onderhoudt met je vrienden. Hier lees je ook het laatste nieuws over Trumps hate-tweets.
I like instagram
Daarom kan Instagram een verademing zijn. Een social tech met een duidelijke focus: het posten van foto’s met esthetische of emotionele kwaliteiten en weinig meer. Hier vind je geen Trump terug, alleen a charming universe of you, your friends and no news’.
Instagram heeft maar weinig functies, je kunt een like of comment geven, maar bijvoorbeeld geen links plaatsen (ja ok, boven in je profielbeschrijving kun je wat priegelen, maar echt gebruiksvriendelijk is dat niet om op door te klikken). In het artikel ‘I like Instagram’ bewierookt Robinson Meyer Instagram om haar eenvoud. Het geeft hem rust, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Facebook met zijn vele verschillende vormen van content (video, tekst, comments) en onophoudelijke alerts.
En sterker nog: Instagram blijkt niet alleen als app je gelukkig te maken, maar ook in de handeling van het fotograferen. In het artikel ’How Taking Photos Increases Enjoyment of Experiences’ beschrijft onderzoeker Kristin Diehl dat het maken van een foto kan leiden tot “heighten enjoyment of positive experiences, and does so because photo-taking increases engagement. While taking photos during an experience adds another activity, unlike traditional dual-task situations that divide attention, capturing experiences with photos actually focuses attention onto the experience, particularly on aspects of the experience worth capturing.”
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

Feiten doen er niet meer toe als je via social media je nieuws binnenslurpt

Gewetensvraag: hoe kreeg jij het nieuws van de verschrikkelijke aanslag in Nice binnen? Twitter? Facebook? Whatsapp?
Ik schreef een paar nieuwsbrieven geleden over hoe we ons nieuws steeds meer binnenkrijgen via social media als Facebook, of Google-zoektochten die gebaseerd zijn op onze eigen interesses in plaats van gecureerde media zoals nieuwssites. Iets dat met twee huidige ontwikkelingen alleen nog maar versterkt zal worden – het feit dat Facebook de berichten van je vrienden en familie hoger rankt in hun algoritme en dat er steeds meer gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid om bij een nieuwsevent via Facebook te livestreamen, zoals onlangs bij de schietpartij op vijf politiemannen in Dallas.
Brexit
Deze verandering in nieuwsconsumptie heeft tot gevolg dat feiten en meningen steeds meer door elkaar beginnen te lopen, schrijft Katherine Viner. In de longread op de Guardian beschrijft ze de gevolgen in verschillende recente media-gebeurtenissen, zoals de Brexit, waarbij nadat de klap was gevallen mensen pas begonnen te googlen waar ze nu eigenlijk over gestemd hadden:

Bereid je voor, binnen 5 jaar is tekst uitgestorven: we worden camera’s

Dat is in elk geval de voorspelling van Nicola Mendelsohn, hoofd Facebook Europa, Midden-Oosten en Afrika. Nu we Facebook steeds meer op onze smartphones gebruiken, doet tekst het minder goed. Beelden, liefst bewegend, dat is de toekomst.
“The best way to tell stories in this world, where so much information is coming at us, actually is video. It conveys so much more information in a much quicker period. So actually the trend helps us to digest much more information.”
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik moest wel even slikken toen ik het las. Onze toekomst van communicatie is dus beeld?
camera
Inderdaad, stelt Matt Hackett, samen met de Amerikaanse vlogger Casey Neistat, oprichter van het nieuwe social mediaplatform Beme: wij worden camera’s.
In deze blog voorziet Hackett dat we op de drempel staan van een tijd, waarin beelden net zo geïntegreerd zullen zijn in ons dagelijks bestaan als de rol die tijd nu heeft. Kortom als fundament waarop de samenleving draait, en dat een continue, maar onbewuste aanwezigheid heeft. En, mind you, het duurde ook een tijdje (sorry 🙂 voordat tijd deze vanzelfsprekende plek had:

Byebye informatie-tijdperk, welkom experience-age!

Begin juni werd bekend dat de app Snapchat met 150 miljoen dagelijkse actieve gebruikers definitief groter is dan Twitter, waar zo’n 140 miljoen mensen elke dag de app openen. Waarom moet je hierin geïnteresseerd zijn?
Snapchat Facebook
Omdat dit volgens Mike Wadhera een belangrijke omwenteling inluidt in hoe we met social media omgaan. 25 Jaar na de komst van het World Wide Web, komt hiermee het Informatie-tijdperk ten einde. Wat we ervoor terugkrijgen? De Experience-Age.
In het Informatie-tijdperk cureerden we zorgvuldig onze sociale profielen en bouwden zo een online identiteit als som van alle dingen die we deelden. In het Experience-tijdperk draait het totaal niet meer om het delen van informatie (tenzij in visuele vorm), maar om het continue delen van wat je hier en nu meemaakt. Lees ook de post die ik twee weken geleden over het succes van Snapchat schreef. En dat heeft ook te maken met het feit dat oudere social media als Facebook en Twitter eigenlijk op de desktop zijn geënt – je leest rustig informatie op je beeldscherm en hebt een toetsenbord om dit uitgebreid en zonder spelfouten te delen. De nieuwe generatie social media zoals Snapchat en de nieuwe app Beme van de geweldige vlogger Casey Neistat is helemaal ontworpen om gemakkelijk snel iets te kunnen delen, anywhere, anytime.
“With a connected camera televising our life in-the-moment, accumulated information takes a back seat to continual self-expression. The “virtual self” is becoming less evident. I may be the result of everything I’ve done, but I’m not the accumulation of it. […] In the Experience Age you are not a profile. You are simply you.”
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

We praten alleen over onszelf op social media

Dit is één van de bekendste beelden die circuleerden op social media vorig jaar. Aylan Kurdi, het 3-jarige Syrische jongetje, dat samen met zijn moeder en broertje in een opblaasbootje vanuit Turkije Griekenland probeerde te bereiken. Hij werd hét gezicht van de vluchtelingencrisis. Maar in hoeverre was hij ook de stem ervan en had dit beeld niet alleen een symbolische werking?
Migrant boat accident in Turkey
Dat is de vraag die Ethan Zuckerman, hoofd van het MIT center for Civic Media, z’n publiek stelde tijdens zijn lezing op de spectaculaire tech-conferentie The Next Web. Volgens de mediawetenschapper blijkt uit analyses dat mensen het nauwelijks hebben over de vluchtelingen als de ramp in Syrië ter sprake komt, maar slechts over de impact hiervan op hun eigen leefwereld.

Digitaal kolonialisme

Toegang tot internet is een ‘basic human right’, stelde Mark Zuckerberg al in 2013, en herhaalden Barack Obama en Hillary Clinton tijdens hun eerste bezoek aan Cuba, een land met sporadische toegang, zoals te zien is in deze prachtige fotoserie waar ik al eerder over schreef.
Cuba, India, Angola…er zijn nog veel landen in deze wereld waar dat ‘basic human right’ nog niet voor veel mensen beschikbaar is. Maar zie daar de redders: Google heeft beloofd Cuba te helpen met het uitrollen van internet, Facebook ontwikkelt drones op zonne-energie om afgelegen gebieden internettoegang te bieden en Project Loon (ook weer Google, zie foto hieronder) doet hetzelfde in India met ballonnen.
Project Loon

Deze kleurrijke blokkendoos is je facebook-pagina

Ik herinner me nog het moment dat mijn oom op 65-jarige leeftijd internet nam. Het was voor mij een prachtige kans iemand in het diepe te zien springen en in korte tijd de ontwikkeling door te zien maken die de meeste mensen gradueel en ongemerkt, meegroeiend met de technologische ontwikkelingen, hebben meegemaakt. Niet alleen botsten zijn etiquette-regels bij het schrijven van een email met de mijne (waarover ik overigens deze blog schreef), maar ook had hij grote moeite met het ‘lezen’ van websites.

Roozendaal

Bedenk maar eens hoe groot jouw virtuele geletterdheid is: ook al kom je op een website die je nog nooit eerder hebt gezien, dan nog kun je moeiteloos bepaalde functies, zoals ‘contact’ vinden en weet je hoe je moet doorklikken om bij de inhoud te komen die je zoekt. Je ziet nog niet eens hoe groot de hoeveelheid informatie eigenlijk is die op websites staat, omdat je meteen al het systeem doorziet. De kunstenaar Rafaël Rozendaal maakt dit systeem inzichtelijk door Abstract Browsing, een extensie die je aan je webbrowser kunt toevoegen en de websites die je bezoekt in een kleurrijke blokkendoos verandert: het skelet van het web. Bijzonder geschikt als eerste les in virtuele geletterdheid op kleuterniveau.

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

De fout in het facebook-algoritme ben jij

Er is een onzichtbare opperbaas die bepaalt hoe jouw online sociale leven wordt vormgeven: het algoritme van Facebook dat bepaalt welke updates jij in je newsfeed te zien krijgt. Van sommige van je Facebookvrienden krijg je nooit iets te zien, hoeveel schattige babies ze ook krijgen, van anderen zie je alles tot en met de flauwste Youtube video’s. Het is een algoritme waar veel bedrijven zich het hoofd over breken, want hoe kun je in zo’n grillige wereld verzekerd zijn dat jouw bericht genoeg aandacht krijgt? Maar dit artikel op Slate toont hoe het Facebook-algoritme ook bij Facebook zelf voor hoofdbrekens zorgt.

Like

Het algoritme is namelijk eigenlijk ontworpen om juist die updates te tonen die voor jou relevant zouden kunnen zijn. En dat is lastig in een tijd waarin mensen Facebookvrienden worden met zowel hun echte vrienden, als vage kennissen uit het verleden, collega’s en mensen die je ooit eens op een feestje ontmoet hebt. Bedenk dat de post die jij bovenaan je newsfeed ziet is gekozen uit meer dan 1000 anderen als dé post die jou gegarandeerd gaat laten lachen, huilen, klikken, liken, delen, kortom: een reactie gaat ontlokken. En dat wordt verdomd lastig als jij maar verplicht blijft liken op vriendinnen die net een baby hebben gekregen of het laatste bericht van je moeder en de posts die je écht interessant vindt niet liket op Facebook, maar opzoekt op internet en vervolgens in een nieuwsbrief verwerkt…(yup, that’s me).

Kortom: zolang jij je niet als een perfecte machine gedraagt, mag jij ook niet van Facebook verwachten dat hij dat doet. 

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in