Door onze tech werken we een 19de eeuwse fabriekswerkweek

Een mooie observatie in de Volkskrant van 31 augustus:
“Voor veel kenniswerkers is overwerken normaal. Er heeft een soort ‘binnenstebuiten-kering’ van de geschiedenis plaatsgevonden, schreef Jonathan Witteman eerder in de Volkskrant: goedbetaalde, hoogopgeleide bankiers en advocaten van de Zuidas maken vaak 80-urige werkweken – hoeveelheden die overeenkomen met de fabriekstijden van de 19de-eeuwse arbeiders. Enigszins vergelijkbare tijden gelden in sommige creatieve en academische sectoren (maar dan doorgaans met andere salarissen).
Wie kenniswerk doet, houdt zijn scherm makkelijk ’s avonds open, lassen of stofferen in de avond is minder vanzelfsprekend.”
2210-1 Prikklok in fabriek 1920
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in. 

Als tech ervoor zorgt dat we langer leven, wie krijgt dan dat voorrecht?

Hieronder zie je een still uit één van m’n lievelingsfilms: Mr. Nobody. Deze film verhaalt over Nemo Nobody, die met z’n 118 jaar de laatste sterveling op aarde is in een tijdperk waarin we met z’n allen quasi-onsterfelijkheid hebben bereikt.
Mr nobody
Hoe ver weg is dit film-scenario eigenlijk? Biogerontoloog Aubrey de Grey is ervan overtuigd dat we op weg zijn naar een toekomst waarin we met gemak in goede fysieke en mentale gezondheid 150, misschien wel 1000 jaar oud worden. Dat heet: zolang we de schade die ons lichaam vanaf de geboorte oploopt maar tijdig repareren. Bas Heijne stelt er (uiteraard, het is Bas Heijne) wat kritische vragen bij in deze aflevering van De Volmaakte Mens. 
Ok, hoewel nog geen realiteit, is deze technologie het wel waard om alvast over na te denken. Want als levensverlenging mogelijk wordt, voor wie wordt dit dan toegankelijk? Nou, voornamelijk voor degenen die nu de touwtjes in handen hebben in deze wereld, stelt Charlotte Shane. Oftewel: de blanke man van middelbare leeftijd die goed bemiddeld is.
En zo wordt de conclusie van de World Health Organisation doorgetrokken naar de eeuwigheid: dat ondanks alle verbeteringen in de gezondheidszorg waardoor we langer en gezonder kunnen leven, rassen-, klassen- en genderongelijkheid onverminderd blijft bestaan.
Shane’s conclusie is dan ook:
“It’s cold comfort, but it’s some comfort nonetheless. Give me a world in which oligarchs and politicians are biologically incapable of staying in power for centuries or else, please, give me an early death.”
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

Dit zijn óók millennials

Als je zoekt op de term ‘millennial’ kom je allerlei verschrikkelijke foto’s zoals onderstaande tegen. Stereotiepe foto’s van wat als millennial beschouwd wordt: een generatie geboren in pakweg 1980-2000, op zoek naar ervaringen, vastgeplakt aan hun telefoon en meer van dat soort clichés (al zijn deze filmpjes over millennials stiekem best tof). Maar bedenk eens: wat zie je eigenlijk echt op deze foto? Of, beter gesteld, wat zie je eigenlijk niet?

Millenial

Wat je hier ziet, is volgens de deelnemende schrijvers aan de Uncovered serie vooral een bepaald gedeelte van de millennial generatie: het hoger opgeleide, hogere middenklasse deel dat daadwerkelijk de mogelijkheid heeft om (technologische) middelen in te zetten om kansen te creëren. Maar in de mediaberichtgeving over deze generatie blijven veel mensen onderbelicht. Want technisch gezien is ook een arme gekleurde jonge vrouw die in een nagelsalon haar kost verdient een millennial. Lees ook trouwens dit stuk waarin pijnlijk duidelijk wordt dat technologie de kloof tussen voorgenoemde twee uitersten van de millennial generatie alleen nog maar groter maakt: juist door digitaal vaardig én vaak online te kunnen zijn, kunnen hoger opgeleide mensen beter hun carrièrekansen pakken, sociale netwerken vergroten en zijn ze eerder op de hoogte van nieuwe banen.

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in. 

De oneerlijkheid van de toekomst: de digitale kloof

De huidige stad blijkt gebouwd op verschillen. In Stadsleven De oneerlijke stad’ onderzoeken we waar de oneerlijkheden van deze tijd zitten. Maar waar zit de oneerlijkheid van de toekomst? In de digitale kloof tussen de mensen die tech-savy zijn en de rest. 

Vorig week kwam het rapport ‘Werken aan de robotsamenleving van de Haagse denktank het Rathenau Instituut uit. Een onderzoek naar de relatie tussen technologie en werkgelegenheid in opdracht van de Tweede Kamer. De aanleiding? De uitspraken van minister Lodewijk Asscher eind september 2014 op het jaarlijkse congres van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

Asscher stelde dat robotisering een verwoestende invloed heeft op de werkgelegenheid en extreme ongelijkheid bevordert. Robots zullen volgens hem steeds interessanter zijn voor werkgevers als alternatief voor werknemers omdat ze ‘toegankelijker, betrouwbaarder en goedkoper zijn, 24 uur per dag kunnen werken, nooit ziek zijn, niet zeuren om loonsverhoging en niet staken’.

Still uit de Zweedse televisie-serie 'Real Humans' die de rol van robots in de samenleving onderzoekt. Photo: Johan Paulin

Still uit de Zweedse televisie-serie ‘Real Humans’ die de rol van robots in de samenleving onderzoekt. Photo: Johan Paulin

Continue reading