Google, met wie moet ik trouwen?

Vertrouw op je gevoel, luister naar je hart, doe wat goed voelt. Hoe vaak heb je dat advies niet gekregen bij het nemen van een beslissing? Sinds humanistisch gedachtegoed, met Rousseau als posterboy, post heeft gevat, staan onze gevoelens en verlangens centraal als ultieme bron van betekenis en dus ook meetlat.
dataism
Want nu meetsystemen van onze gedragingen steeds geavanceerder en veelomvattender worden, kent onze technologie ons beter dan onszelf.
Hoe kiest een humanist een boek? Door naar een boekwinkel te gaan, lekker rond te dolen tussen de schappen, wat te bladeren, wat zinnen te lezen en dan z’n keuze te maken op basis van z’n intuïtie.
Hoe kiest een dataïst een boek? Door naar een webwinkel te gaan, die hem aanbevelingen doet op basis van keuzes in het verleden.
En in de toekomst wellicht: doordat z’n e-reader bijhoudt welke delen van z’n boek hij snel of langzaam leest, waar hij pauzes nam en waar hij stopte met het boek. Of zelfs: door te meten hoe elke zin z’n hartslag en bloeddruk beïnvloedde. Wat hem aan het lachen maakte, of bedroefd. Kortom:
“Soon, books will read you while you are reading them. And whereas you quickly forget most of what you read, computer programs need never forget. Such data should eventually enable Amazon to choose books for you with uncanny precision. It will also allow Amazon to know exactly who you are, and how to press your emotional buttons.”
Zo komt in maart 2017 Zenta in productie, een fitbit voor je emoties. Niet alleen meet het, zoals een normale fitbit je hartslag, huidtemperatuur en bloeddruk, maar het probeert het ook te duiden in de context van de persoon waarmee je praat of de situatie waarin je je bevindt:
“Word je bijvoorbeeld altijd opgewonden als je een afspraak hebt met een collega (zoals in je agenda af te lezen is), dan kan het apparaat je daarvoor waarschuwen.”
Waar je je in een middeleeuwse samenleving tot de autoriteiten of kerk richtte voor belangrijke levensbeslissingen en je in de humanistische samenleving vertrouwde op je gevoelens, wend je je in de dataïstische samenleving tot Google:
“Google, ik heb zowel een tinderdate deze week met Pietje als Puk: Welke date heeft de meeste kans op basis van alles wat je over hen én mij weet?”
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in. 

Data lekken stinkt, letterlijk

Het staat al maanden op m’n to do: m’n privacy beter beschermen. Zo belangrijk, maar toch zakt het telkens onder de streep. Hoe kan dat toch?
Nou, wellicht omdat je gewoon niet goed kan zien wát er eigenlijk allemaal gebeurt, de hoeveelheid data die onbeschermd zijn, de hoeveelheid bedrijven die meekijken. Nu begint dat door onderzoek als bovenstaande gelukkig wat duidelijker te worden, maar voelen we dan ook al genoeg de urgentie ervan of heb je daar meer voor nodig?
smellofdata_leannewijnsma_01
Smell of Data is een kunstproject van designer Leanne Wijnsma and filmmaker Froukje Tan dat een datalek koppelt aan geuren. Je ruikt dus lekkerlijk dat je data lekt door een geur dispenser in je stopcontact te steken, deze te koppelen aan je tech, die elke keer als je een onvoldoende beschermde website bezoekt met je telefoon of computer een pufje geur vrijlaat. Het internet moet meer instinctief gaan werken, in plaats van alleen te vertrouwen op verstandelijke beslissingen.
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in