Advies in concurrentiestrijd met China om technologie: Blijf achterlopen

Daniël Mugge, hoogleraar Politieke Arithmetiek, stelt dat het beter zou zijn om de wedloop rondom technologie met China gewoon besluiten te verliezen. Waarom in godesnaam? Nou, omdat je dan op de eerste plaats als EU je eigen normen en waarden kunt behouden – privacy bijvoorbeeld. Dat zou op de tweede plaats ook nog eens voor een stevige concurrentiepositie kunnen zorgen, aangezien ethisch consumeren iets is dat bij steeds meer consumenten hoog in het vaandel komt te staan.

In een open wereldwijde tech-wedstrijd legt Europa het af tegen zijn concurrenten.Tot nu toe wordt die positie vooral betreurd – een teken van Europese zwakte. Maar het is iets om trots op te zijn. Hier zijn democratie en burgermaatschappij sterk genoeg ontwikkeld om de rechten en vrijheden van onze medemensen niet ondergeschikt te maken aan doorgeslagen tech-fantasieën of de digitale begeertes van autoritaire machthebbers. Als dat betekent dat geen Europees bedrijf de competitie met Facebook of een Chinese KI-grootmacht aankan, zij het zo. Wie weet kan je elders in de wereld je koffie binnenkort met een scan van je iris betalen, terwijl je hier nog je smartphone nodig hebt. Ik vind het best, als zo mijn vrijheid gewaarborgd blijft.

De politieke nadruk moet dan ook niet liggen op mondiale concurrentie met Amerikaanse of Chinese digitale producten, maar bij beschermde, Europese versies die wél aan onze normen en waarden voldoen. Denk aan bewakingssystemen voor openbare ruimte die jouw privacy wél respecteren, of aan verzekeringsmaatschappijen die juist níet alle beschikbare data over jou benutten om jouw gedrag te voorspellen. Om die tot bloei te laten komen zullen we de grote gevestigde spelers uit China en de VS buiten te deur moeten houden. Maar een selectieve digitale de-mondialisering is een kleine prijs te betalen om onze eigen normen en waarden ook in het digitale tijdperk te behouden.

Chinese datahonger om modelburgers te creëren

Ik kreeg veel reacties toen ik in deze nieuwsbrief berichtte over hoe de Chinese overheid werkt aan een systeem van ‘sociale kredietverstrekking’ dat in 2020 live moet gaan. Kort door de bocht: de data die je bewust of onbewust deelt gaan bepalen welke (overheids)diensten je kunt krijgen en hoe duur die voor je zijn. Marije Vlaskamp geeft in haar stuk over Chinese datahonger in de Volkskrant een goed voorbeeld van hoe dit kan werken:
“Hoe die score in de praktijk kan worden gebruikt blijkt al in Sjanghai, waar ouderen die vinden dat hun kinderen niet vaak genoeg op bezoek komen, naar de rechter kunnen stappen. Vindt die inderdaad dat er sprake is van verwaarlozing, dan kost dat zo’n kind straks punten op zijn kredietscore. Dat betekent niet alleen minder kans op een lening; omdat je kredietwaarde openbaar is, sta je de rest van je leven te kijk als harteloos”.
china-big-data
Het stuk belicht een enorm dataverzamelingsproject van de Chinese overheid die 5,4 miljoen heeft uitgetrokken om data te verzamelen van scholieren en studenten. Zoals Vlaskamp schrijft:
“’Datacrunchers’ beperken zich in opdracht van scholen en universiteiten niet tot studieresultaten, maar analyseren ook het dagelijks leven van studenten: het tijdstip waarop ze douchen, wat hun lievelingssnacks zijn en welke meningen ze op sociale media uiten.”
Het doel? “Modelstudenten die beter leren, een onberispelijke moraal hebben en precies denken zoals de Chinese eenpartijstaat wil.”
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

China als het komende Silicon Valley

Designed by Apple in California, assembled in China. Ja, dat mag de huidige situatie zijn, maar als het aan de Chinese overheid ligt wordt dit in de toekomst ‘designed by China’. China’s rol als fabriek van de wereld begint uitgespeeld te raken naarmate de Chinese middenklasse groeit en de lonen stijgen, waardoor meer productiebanen naar nog goedkopere landen als Vietnam verhuizen. De tactiek van de overheid? Innovatieve bedrijven, die zelf aan onderzoek en ontwikkeling doen. En waar in de VS maar één Silicon Valley is, beginnen in China in hoog tempo meerdere ‘SV’s’ zich te ontwikkelen, zoals in dit artikel te lezen is.
Designed by China
Is dit een realistisch perspectief, China als vervanging voor Silicon Valley? Een land dat voornamelijk bekend staat om zijn copy-cat-culture. Nou, al dat gekopieer zorgt juíst voor innovatie. Kopieer en maak het beter. Zo stelt Edward Tse, auteur van het boek ‘China’s Disruptors’: ‘Het klopt dat WeChat aanvankelijk sterk geïnspireerd was op het westerse Whatsapp’, zegt hij. ‘Maar wat gebeurde daarna? Whatsapp bleef wat het was, terwijl WeChat evolueerde. Dat is de basis van de Chinese innovatie.’
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

In China functioneert Uber als sociaal glijmiddel

Dit is Jasper. Hij is 33 jaar, woont in China en heeft een goede baan als manager. In z’n vrije tijd biedt hij z’n diensten aan als Uber-chauffeur. Niet om een extra zakcentje te verdienen, maar om een nieuwe tennispartner te vinden, of om zich minder eenzaam te voelen. Uber als het nieuwe Facebook: het medicijn tegen eenzaamheid.

Uberchina

Dit interessante artikel toont hoe Uber in China een nieuwe manier van ontmoeten genereert en daarmee een sociaal gat vult: een generatie jonge mensen die zich hebben opgewerkt uit hun ouderlijk milieu, maar veelal alleen zijn opgegroeid (één kind politiek, weet je nog wel?) binnen strakke sociale regels en niet goed weten hoe ze een praatje aan kunnen knopen in een bar. Uber biedt hen een comfortabele bubbel waarin ze iemand even kunnen treffen, maar waar ook een automatisch en letterlijk einde aan zit.

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in. 

Creep-alert! Een 7,8 burger

Ja, ik heb het hier over vlees. Nee, ik heb het hier niet over waar je de beste hamburger kunt eten. Ik heb het hier over Sesame Credit, een spel dat burgers een score geeft op burgerschap.

Sesam Credit

Het is de nieuwste ontwikkeling uit China waarin gehoorzaamheid aan de staat tot game wordt gemaakt. Sesame Credit meet hoe gewillig Chinese burgers het beleid volgen door data van sociale netwerken en online aankopen te vertalen in een score. Zo kan je score omhoog gaan als je positieve tweets rondstuurt over de Partij, maar omlaag als je mangastrips uit Japan koopt (en dus niet lokale producten steunt). Klinkt al ongelofelijk creepy niet waar? Maar het wordt nog erger..Je score kan ook omlaag gaan als je vrienden hebt die verslaafd zijn aan Japanse manga en potentiële gevolgen in de toekomst zouden kunnen zijn dat minder goede burgers minder makkelijk een lening kunnen krijgen, lagere internetsnelheid of de benodigde papieren om een bedrijf te starten of te reizen. Sesame Credit is nu nog vrijwillig, maar tegen 2020 wordt het realiteit: creepy!

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in. 

 

China als ons digitale voorland: de ultieme nachtmerrie?

Als jij af en toe bang bent voor een licht telefoonverslavinkje, dan ga je enorm gerustgesteld (alhoewel..) zijn als je het bekijkt naar Chinese maatstaven. Want in China, daar doen ze álles met hun smartphone zoals blijkt uit dit stuk uit De Correspondent. Of, meer specifiek, met één app. Met WeChat chat je niet alleen met je vrienden, maar bestel je ook je pizza, betaal je je gasrekening en kun je onderweg alvast je favoriete koffie bij de Starbucks laten klaarzetten. Kortom: een app die zich in slechts vier jaar tijd stevig in niet alleen de sociale dimensies, maar ook de economische structuur van de Chinese maatschappij heeft weten te verankeren. En als je dat gegeven op zichzelf al niet eng genoeg vindt, bedenk dan dat deze app niet alleen als één van de weinige social media goedgekeurd is door de overheid (Facebook, Twitter, Youtube, Instagram, Dropbox, The New York Times..allemaal verboden), maar dat de overheid ook werkt aan een systeem van ‘sociale kredietverstrekking’ op basis van de gebruikersdata van WeChat dat in 2020 live moet gaan….Oi…

China

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in