Worden we minder menselijk door onze omgang met technologie?

Onderzoek naar robots concentreert zich vooral op hoe robots menselijke vaardigheden en intelligentie kunnen krijgen. Maar: hoe verandert onze technologie ons? Hoe machine-achtig zijn mensen eigenlijk geworden door hun omgang met tech?
Robot human
Dat kan namelijk nog behoorlijk lastig zijn stelt het duo als je kijkt naar onderscheidende zaken zoals vrije wil, autonomie, rationeel denken en irrationele beslissingen. Zo noemen ze een experiment waarin studenten hun fysieke activiteit tracken door middel van een Fitbit. Volgens Frischmann ontneemt deze technologie de studenten de mogelijkheid tot zelfreflectie op hun resultaten en de vrijheid om bijvoorbeeld te liegen over je score.
Het probleem ligt niet zozeer bij tech, maar bij de plek die wij tech geven in ons leven:
“Dehumanization can’t simply be blamed on the growing use of technology. Instead, Frischmann says our fetishization of technology is behind the trend. We’re overly trusting and reliant on technological developments, mindlessly assuming that every new piece of tech must be beneficial.”

Een ander interessant artikel in dit licht is deze column van Oliver Burkmann, waarin hij het voorbeeld aanhaalt van een investeerder uit Silicon Valley die zich toch wat zorgen maakt over hoe z’n vierjarige dochtertje met hun huishoudrobot omgaat. Waar hij en zijn vrouw grote moeite doen om het kleintje nette omgangsvormen bij te brengen, kom je met een ‘please’ en ‘thank you’ niet ver bij een robot. Die heeft gewoon keiharde commando’s nodig:

“We love our Amazon Echo… but I fear it’s also turning our daughter into a raging asshole. […] Alexa doesn’t need you to say please or thank you; indeed, she responds better to brusque commands. Cognitively, I’m not sure a kid gets why you can boss Alexa around, but not a person.  How’s a four-year-old supposed to learn that other household members aren’t simply there to do her bidding, when one (electronic) household member was designed to do exactly that?“
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in. 

Dit is de eerste korte film geschreven door A.I…

…En het resulteert in tamelijk bizarre 9 minuten
Hoe het tot stand is gekomen? Benjamin (een Artifical Intelligence computer) heeft een hele reeks aan science fiction films en series zoals Star Wars, Ghostbusters, X Files en Scary Movie 2 gevoerd gekregen, plus een paar voorwaarden waaraan het script moest voldoen. Daar kwam een script uitrollen dat vervolgens met een echte filmploeg is verfilmd. Fun facts: Benjamin schreef zelfs een titelsong (gebaseerd op de invoer van 30.000 popsongs) en het script bevatte allerlei onmogelijke aanwijzingen zoals “He is standing in the stars and sitting on the floor.”
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in. 

Kerk van de ai-theisten

Worden robots niet te slim? Zal onze Artificial Intelligence ons niet gaan overheersen? Het zijn vragen die de laatste jaren gesteld worden.
Tech-criticus Luciano Floridi stelt dat onze angst rondom A.I. ‘opium voor de massa’ is, omdat het ons afleidt van ons zorgen te maken waar het écht om gaat, namelijk de directe invloed van technologie op ons alledaagse leven: onze banen, onze aandacht, onze relaties. Hij noemt het Singularitarianism (naar het woord Singularity, de staat waarin we samenvallen met onze technologie), een rijke-luis hobby voor mensen die vergeten zijn dat er meer urgente zaken op deze wereld op te lossen zijn. En dus pleit hij voor een metaforische kerk van ai-theisten.
AI toaser
Wat preekt die kerk dan? Nou, in elk geval Floridi’s idee van de Vierde Revolutie. We zijn niet het centrum van het universum (zoals Copernicus bewees), het biologische koninkrijk (Darwin), of onze rationaliteit (Freud), noch het centrum of de heerser van onze informatiesamenleving (sinds Turing) dat we immers moeten delen met technologie. Dit hoeft niet persé super-intelligente tech te zijn (strikt genomen is de meeste tech niet intelligenter dan een broodrooster volgens Floridi), maar door de kwantiteit en het feit dat het ons in elke taak kan overtreffen vormt het iets waar we als de wiedeweerga over na moeten gaan denken:
“While we were speculating about the possibility of ultraintelligence, we increasingly enveloped the world in so many devices, sensors, applications and data that it became an IT-friendly environment, where technologies can replace us without having any understanding, mental states, intentions, interpretations, emotional states, semantic skills, consciousness, self-awareness or flexible intelligence. ”
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

Zij denken, dus ik ben

‘Ik denk, dus ik ben’ jubelde Descartes vele jaren geleden. Nou, deze uitspraak heeft zo langzamerhand wel z’n uiterste houdbaarheidsdatum bereikt, zo schrijft hoogleraar cognitieve neurowetenschap Peter Hagoort in een voorpublicatie van het boek ‘Machines die denken.
Brein
Kennis is volgens hem tegenwoordig steeds minder aan een individueel brein gekoppeld is. Wij outsourcen onze kennis aan machines en maken steeds meer gebruik van gecomputeriseerde denkkracht. Gedistribueerde intelligentie, zo noemt Hagenoort het. Een ontwikkeling die hij met de opkomst van kunstmatige intelligentie alleen nog maar groter ziet worden.
“Hoewel kennis ook in het verleden het product was van een gemeenschap van breinen, was de rol van het individu daarbij doorslaggevender dan heden ten dage het geval is. De enkele persoon die het verschil maakt wordt steeds zeldzamer. Doorslaggevende bijdragen van genieën als Newton en Einstein zijn verschijnselen uit een afgesloten verleden. De rol van gedistribueerde intelligentie zal alleen nog maar verder toenemen dankzij het ontstaan van een symbiotische relatie tussen natuurlijke en kunstmatige intelligentie”.
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in