Tokyo plog – Katten- & hanamigekte

Om m’n ervaringen in Tokyo te delen en te onthouden heb ik besloten te gaan ploggen. Of in de minder hippe benaming: een fotodagboek bij te houden. Omdat ik dat pas vandaag heb besloten is er van gister niets verschenen. Misschien komt dat nog. Misschien niet. Oja, en als ik refereer ernaar dat ik een opdracht uitvoer: ik heb van vrienden en familie kleine opdrachten meegekregen om me buiten m’n (on)gebaande paden te laten treden.

Goed, ik stond vandaag geheel jetlag vrij op en wandelde naar een koffietentje voor een ontbijtje.  Een lokaal buurtwinkeltje. De hanami, oftewel bloesemseizoen, is nogal een big thing hier (understatement) en dat geldt niet alleen voor de real thing, ook dit soort nepperds vinden gretig aftrek.

Continue reading

Een lepelaar in zeep

Twee reclamemannen die een carrière-switch maken naar taxidermist (lees: beestjes opzetten) en onlangs hun complete tentoonstelling verkopen aan niemand minder dan überkunstenaar Damien Hirst. Ja, er zijn minder bizarre levensverhalen te verzinnen dan die van het duo Sinke en Van Tongeren. Maar wat een foto’s levert het op! ’Unknown Poses’ is een groeiende collectie foto’s van veelal opgezette vogels, drijvend in zeepsop in bijzondere poses. Het levert een enorm esthetisch schouwspel op van beelden die tegelijk een prachtige verstilling uitstralen.

Sinke

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

Haai om de hoek

Dit is wel even een foto-serie die je moet bekijken voor je dagelijkse glimlachmoment. In Skeletons in de Closet’ duikt de Oostenrijkse fotograaf Klaus Pichler achter de schermen van het Natural History Museum in Wenen. En vindt daar een beer in de lift, een vliegende dinosaurus in het berghok, een groepje cobra’s naast de dossierkasten en een zeer ijdele das. Pichler benadrukt overigens in zijn beschrijving dat het museum niet onzorgvuldig omgaat met het archiveren van stukken die niet direct worden tentoongesteld, maar dat het door ruimtegebrek nu eenmaal genoodzaakt is tot creatieve oplossingen.

Haai

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

Dit zijn óók millennials

Als je zoekt op de term ‘millennial’ kom je allerlei verschrikkelijke foto’s zoals onderstaande tegen. Stereotiepe foto’s van wat als millennial beschouwd wordt: een generatie geboren in pakweg 1980-2000, op zoek naar ervaringen, vastgeplakt aan hun telefoon en meer van dat soort clichés (al zijn deze filmpjes over millennials stiekem best tof). Maar bedenk eens: wat zie je eigenlijk echt op deze foto? Of, beter gesteld, wat zie je eigenlijk niet?

Millenial

Wat je hier ziet, is volgens de deelnemende schrijvers aan de Uncovered serie vooral een bepaald gedeelte van de millennial generatie: het hoger opgeleide, hogere middenklasse deel dat daadwerkelijk de mogelijkheid heeft om (technologische) middelen in te zetten om kansen te creëren. Maar in de mediaberichtgeving over deze generatie blijven veel mensen onderbelicht. Want technisch gezien is ook een arme gekleurde jonge vrouw die in een nagelsalon haar kost verdient een millennial. Lees ook trouwens dit stuk waarin pijnlijk duidelijk wordt dat technologie de kloof tussen voorgenoemde twee uitersten van de millennial generatie alleen nog maar groter maakt: juist door digitaal vaardig én vaak online te kunnen zijn, kunnen hoger opgeleide mensen beter hun carrièrekansen pakken, sociale netwerken vergroten en zijn ze eerder op de hoogte van nieuwe banen.

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in. 

Art in plaats van ads: publieke ruimte als plek voor dialoog

Het is 9 uur ‘s ochtends en nu al heb ik drie naakte mannen gezien. En in tegenstelling tot wat je misschien zou denken: dat vond ik niet fijn. Het waren namelijk slechts platte, saaie billboardmannen die me, samen met advertenties voor musicals, woonaccessoires en telefoonabonnementen werden opgedrongen terwijl ik onderweg was naar een afspraak. Aandachtsvervuiling, zo omschreef ik het in een eerdere blog.

Aandachtsvervuiling die zo in het weefsel van de stad verweven is dat we het voor lief nemen. En dat valt pas op als een stad ontdaan is van haar reclame’s, zoals je kunt zien in het werk van de Franse ontwerper Nicolas Damiens die Tokyo even schoonveegt. Wat overblijft is een gatenkaas.

tokyo no ad

Continue reading

Curated Culture #12: Een uiterst creepy begin van 2016

Curated Culture is een nieuwsbrief vol met – je raadt het nooit – curated culture. Elke zaterdagochtend stuur ik je pareltjes op het gebied van ‘future affairs’: hoe technologie en design onze dagelijkse leefomgeving veranderen.

Deze week:

  • Dansende bankiers: Joris Luyendijks succesblog verfilmd
  • Hoe facedancing uit 1983 uitmondde in planking
  • Een leger van instagram-likers
  • Met deze gezichtstattoo kan data delen je weer anoniem maken
  • Hoe China gehoorzaamheid aan de overheid met aan de hand van social media en je aankopen

Lees de hele nieuwsbrief hier.

Dattoo2

Hoe facedancing uit 1983 uitmondde in planking

Terwijl ik in de expositie Planet Hype, in het MOTI rondhuppelde langs de enorme muren waarop tientallen internethypes afgebeeld staan, werd ik getroffen door de vluchtigheid (en complete zinloosheid), maar ook het pure plezier dat van internethypes afspat. Homo Ludens, de spelende mens, zoals Johan Huizinga al 1938 constateerde. Wat je echter niet vaak beseft is dat in het ontstaan van hypes een veel meer serieuze kern kan zitten, die al jarenlang bestaat voordat het door de massa wordt opgepakt. Een mooi voorbeeld hiervan is planking, dat al sinds 1983 (!) bestaat, oorspronkelijk facedancing genoemd werd en als performancekunst gezien werd. Je kunt de korte film die Bahram Sadeghi hierover maakte online bekijken. Hij sprak trouwens ook met de voorvaders van de Ice Bucket Challenge.

Planking

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in

Dansende bankiers: Joris Luyendijks succesblog verfilmd

Met open mond van verbazing heb ik vorig jaar het boek ‘Dit kan niet waar zijn’ van Joris Luyendijk gelezen. Het was het slot van z’n spraakmakende blogserie ‘Banking Blogs’, waarin hij voor de Britse krant The Guardian verschillende mensen uit de financiële wereld interviewde om zo meer inzicht in de dynamiek van het financiële systeem te krijgen en natuurlijk ook hoe de crisis tot stand is kunnen komen. Het zijn onthullende en ontroerende gesprekken, waarin vaak blijkt hoe mensen zich gevangen voelen zitten in een machtssysteem. Deze emotionele impact komt perfect tot uiting in de korte film ‘Voices of Finance’ van Clara van Gool, waarin fragmenten uit 10 interviews worden gedanst. Dansende bankiers? I know, ’t klinkt bizar, maar het werkt wonderschoon. Hier kun je de film terugkijken.

Voices of finance

 

Continue reading

Mensenmassa’s in megasteden

In 2050 zal 70% van de mensen in steden wonen. En dat betekent massa’s mensen. Hoe dat eruit ziet tonen de foto’s van Martin Roemers die 22 megasteden (= meer dan 10 miljoen inwoners per stad) vastlegde. Bijzonder aan de serie Metropolis is dat Roemers niet alleen stromen mensen als geesten met voetjes fotografeert, maar dat er altijd één of twee personen uitspringen die een verhaal over de plek vertellen. Zie deze prachtige foto hierboven waarin hij het eenzame, harde bestaan van een dakloze in New York afzet tegen de stromen kopers en helverlichte reclameborden. Andere persoonlijke favorieten van me vind je hier en hier. De hele fotoserie is momenteel ook te bekijken in Huis Marseille. En lees als tegenhanger (als je toch tijd hebt tijdens de kerst) van Roemers massa’s het drieluik Terug naar Edgeoya van Ramsey Nasr waarin hij zijn reis naar de Noordpool beschrijft en hij de leegte van deze plek gebruikt om zijn drukke Westerse leven weer te herijken.

Martin_Roemers

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in