Waarom het internet wel ethisch moet zijn, en een schaar niet

Ethiek. Moeilijk woord, voor wat eigenlijk betekent: wat betekent het voor jou om een goed leven te hebben? En in het geval van tech-ethiek: hoe kan technologie daarbij helpen? Of natuurlijk: hoe weerhoudt technologie je momenteel daarvan?
Leonardo da Vinci
Shannon Vallor houdt zich als hoogleraar bezig met het bestuderen van de ‘ethics of emerging technologies’ en heeft hier enkele dagen geleden een boek over uitgebracht. Want wat betekent het om een goed leven te hebben in een tijd waarin je identiteit, denkwijze en je relaties gemedieerd worden door technologie? En: waarom hoef je niet over de ethiek van een schaar na te denken, maar wel over de ethiek van het internet? (Hint: het heeft te maken met het feit dat de schaar slechts een gebruiksvoorwerp is, terwijl we leven door het internet).
Wat het lastig maakt om samen te leven met technologie, laat staan dit op een ethische en betekenisvolle manier te doen, is de ontwikkelingssnelheid van tech. Het is gewoon ontzettend lastig je voor te stellen welke kant tech op zal groeien, welke soort werkelijkheid het zal creëren. En ethiek veronderstelt een voorspelling of verwachting over deze werkelijkheid.
Maar juist daarom is het noodzakelijk volgens Vallor om ethische normen en waarden te bedenken die niet alleen in de huidige samenleving passen, maar ook flexibel genoeg zijn om een invulling te krijgen in de toekomst. Ze geeft in deze video een voorproefje daarvan, die ik zo interessant vond dat ik een samenvatting daarvan heb gemaakt op m’n blog: ’De 12 deugden voor de tech-mens
  • “Technomoral honesty: how to be honest in a world in which information is mediated through tech. A reliable disposition to express respect for thruth in techno-social context, especially in information practices.  
  • Technomoral selfcontrol: An examplary ability to choose, and to desire for their own sakes, those technosocial goods and experiences that contribute most to human flourishing. Essential for a world in which manipulation of desire and addiction by design are widespread practices.
  • Technomoral humility: recognition of the limits of technosocial knowledge and ability, respect for universe’s retained power to surprise and confound us. Renunciation of blind faith in the human capacity for technical mastery and ability to control the world. Essential for dealing with complex systems that resist human inspection or accurate prediction (e.g. machine learning algoritms, ecosystems, economies).” 

Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in