Feiten doen er niet meer toe als je via social media je nieuws binnenslurpt

Gewetensvraag: hoe kreeg jij het nieuws van de verschrikkelijke aanslag in Nice binnen? Twitter? Facebook? Whatsapp?
Ik schreef een paar nieuwsbrieven geleden over hoe we ons nieuws steeds meer binnenkrijgen via social media als Facebook, of Google-zoektochten die gebaseerd zijn op onze eigen interesses in plaats van gecureerde media zoals nieuwssites. Iets dat met twee huidige ontwikkelingen alleen nog maar versterkt zal worden – het feit dat Facebook de berichten van je vrienden en familie hoger rankt in hun algoritme en dat er steeds meer gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid om bij een nieuwsevent via Facebook te livestreamen, zoals onlangs bij de schietpartij op vijf politiemannen in Dallas.
Brexit
Deze verandering in nieuwsconsumptie heeft tot gevolg dat feiten en meningen steeds meer door elkaar beginnen te lopen, schrijft Katherine Viner. In de longread op de Guardian beschrijft ze de gevolgen in verschillende recente media-gebeurtenissen, zoals de Brexit, waarbij nadat de klap was gevallen mensen pas begonnen te googlen waar ze nu eigenlijk over gestemd hadden:
“When a fact begins to resemble whatever you feel is true, it becomes very difficult for anyone to tell the difference between facts that are true and “facts” that are not. […] The remain campaign featured fact, fact, fact, fact, fact. It just doesn’t work. You have got to connect with people emotionally. It’s the Trump success.”
Over Trumps succes schreef Rob Wijnberg voor de Correspondent trouwens ook al een uitstekende column:  “Trump is de eerste politicus die daadwerkelijk heeft begrepen wat het inhoudt om in een post-truth-society stemmen te winnen. Hij laat zien wat een enorm electoraal potentieel je hebt als je waarheid domweg laat voor wat ze is en gewoon zegt wat er op ieder willekeurig moment in je opkomt”.
Viner analyseert drie problemen:
  • Social media hebben de snelheid waarmee nieuws de wereld inkomt enorm vergroot. Dat betekent dat voordat duidelijk is of iets waar is, het al bij iedereen bekend is. Viner geeft het voorbeeld van het schandaal rondom David Cameron en het varken (google maar).  “And so a powerful man was sexually shamed, in a way that had nothing to do with his divisive politics, and in a way he could never really respond to.” Interessant in deze context is om de aflevering ‘National Anthem’ van de televisieserie Black Mirror te bekijken waarin een premier iets bijzonder dubieus met een varken moet doen 
  • “In the news feed on your phone, all stories look the same – whether they come from a credible source or not.”
  • Het feit dat nieuwssites zich aanpassen aan ons gedrag – dat we ons nieuws opslurpen via social media – door hun nieuws ‘clickable’ te maken. “When one platform becomes the dominant source for accessing information, news organisations will often tailor their own work to the demands of this new medium […] Nowadays it’s not important if a story’s real. The only thing that really matters is whether people click on it.”
Oh, en als je specifiek in dit onderwerp geïnteresseerd bent, kan ik je zeer de nieuwsbrief van Ernst-Jan Pfauth – uitgever van de Correspondent – aanraden.
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologische ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in