We praten alleen over onszelf op social media

Dit is één van de bekendste beelden die circuleerden op social media vorig jaar. Aylan Kurdi, het 3-jarige Syrische jongetje, dat samen met zijn moeder en broertje in een opblaasbootje vanuit Turkije Griekenland probeerde te bereiken. Hij werd hét gezicht van de vluchtelingencrisis. Maar in hoeverre was hij ook de stem ervan en had dit beeld niet alleen een symbolische werking?
Migrant boat accident in Turkey
Dat is de vraag die Ethan Zuckerman, hoofd van het MIT center for Civic Media, z’n publiek stelde tijdens zijn lezing op de spectaculaire tech-conferentie The Next Web. Volgens de mediawetenschapper blijkt uit analyses dat mensen het nauwelijks hebben over de vluchtelingen als de ramp in Syrië ter sprake komt, maar slechts over de impact hiervan op hun eigen leefwereld.
En dat is een schokkende conclusie als je bedenkt dat met 9 miljard mensen die zelf content maken voor media – of dat nu video, een instagram-account over techkunst is, of blogs zijn – de potentie er is om overal ter wereld een kijkje in de persoonlijke leefwereld van mensen te krijgen.
Maar volgens Zuckerman is er een scherpe segregatie aan het ontstaan in ons mediagebruik – we blijven steeds meer binnen het ons bekende cirkeltje. Dat komt omdat we onze informatie steeds meer binnenkrijgen via social media als Facebook, of Google-zoektochten gebaseerd op onze eigen interesses in plaats van gecureerde media zoals nieuwssites.
Zuckerman is trouwens niet alleen van de praatjes. Hij richtte ’Global voices’ op, een website die vertalingen brengt van weblogs en burgermedia uit alle windstreken met speciale aandacht voor stemmen die normaal gesproken niet aan het woord komen in de internationale reguliere media.
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in