Digitaal kolonialisme

Toegang tot internet is een ‘basic human right’, stelde Mark Zuckerberg al in 2013, en herhaalden Barack Obama en Hillary Clinton tijdens hun eerste bezoek aan Cuba, een land met sporadische toegang, zoals te zien is in deze prachtige fotoserie waar ik al eerder over schreef.
Cuba, India, Angola…er zijn nog veel landen in deze wereld waar dat ‘basic human right’ nog niet voor veel mensen beschikbaar is. Maar zie daar de redders: Google heeft beloofd Cuba te helpen met het uitrollen van internet, Facebook ontwikkelt drones op zonne-energie om afgelegen gebieden internettoegang te bieden en Project Loon (ook weer Google, zie foto hieronder) doet hetzelfde in India met ballonnen.
Project Loon
Heeft het er toevallig mee te maken dat met een inwoneraantal van 1,2 miljard India kan uitgroeien tot de grootste internetmarkt ter wereld, waardoor honderden miljoenen nieuwe smartphonegebruikers meteen vanaf het begin bij de hand genomen, en beïnvloed kunnen worden?
De Financial Times schrijft dan ook dat technologiebedrijven de macht hebben ‘om levens, regeringen en economieën te beïnvloeden op manieren die voor leveranciers van gewone consumentengoederen ondenkbaar zijn. Waar in Europa zorgen over de macht van Amerikaanse techbedrijven leiden tot debatten over privacy en belastingvoordelen, komt met de groeiende macht in nieuwe internetlanden de vraag op: is dit digitaal kolonialisme te noemen?
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in.