Chinese datahonger om modelburgers te creëren

Ik kreeg veel reacties toen ik in deze nieuwsbrief berichtte over hoe de Chinese overheid werkt aan een systeem van ‘sociale kredietverstrekking’ dat in 2020 live moet gaan. Kort door de bocht: de data die je bewust of onbewust deelt gaan bepalen welke (overheids)diensten je kunt krijgen en hoe duur die voor je zijn. Marije Vlaskamp geeft in haar stuk over Chinese datahonger in de Volkskrant een goed voorbeeld van hoe dit kan werken:
“Hoe die score in de praktijk kan worden gebruikt blijkt al in Sjanghai, waar ouderen die vinden dat hun kinderen niet vaak genoeg op bezoek komen, naar de rechter kunnen stappen. Vindt die inderdaad dat er sprake is van verwaarlozing, dan kost dat zo’n kind straks punten op zijn kredietscore. Dat betekent niet alleen minder kans op een lening; omdat je kredietwaarde openbaar is, sta je de rest van je leven te kijk als harteloos”.
china-big-data
Het stuk belicht een enorm dataverzamelingsproject van de Chinese overheid die 5,4 miljoen heeft uitgetrokken om data te verzamelen van scholieren en studenten. Zoals Vlaskamp schrijft:
“’Datacrunchers’ beperken zich in opdracht van scholen en universiteiten niet tot studieresultaten, maar analyseren ook het dagelijks leven van studenten: het tijdstip waarop ze douchen, wat hun lievelingssnacks zijn en welke meningen ze op sociale media uiten.”
Het doel? “Modelstudenten die beter leren, een onberispelijke moraal hebben en precies denken zoals de Chinese eenpartijstaat wil.”
Dit bericht komt uit m’n wekelijkse nieuwsbrief ‘Curated Culture’ waar ik elke week de laatste berichten rondom ‘future affairs’ naar je opstuur: wat zijn dé technologiche ontwikkelingen die jouw toekomst gaan bepalen? Elke zaterdagochtend de nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je hier in