No wifi, no laptops beweging

Voor Stadsleven ‘Work is where the wifi is‘ schreef ik een blog over de ‘No wifi, no laptops’ beweging.

Het koffietentje als hedendaags kantoor is inmiddels gemeengoed geworden onder flexwerkers. Koffiebarretjes hebben hiermee een nieuwe plek ingenomen in de stad, zozeer dat de schrijvers van het Pop up City book spreken van een ‘renaissance of the coffeeshop’. De laatste tijd is er echter een tegenbeweging te ontdekken – ‘No Wifi & No laptops’ – waarbij flexwerkers uit de koffietentjes worden verbannen en deze plekken weer teruggaan naar hun oorspronkelijke functie: een plek te zijn waar je gewoon goede koffie kunt drinken.

Foto: Sanne van der Beek

Foto: Sanne van der Beek

No wifi, no laptops

Even je email checken, via Google Hang out een overleg met je collega’s voeren en een presentatie uitwerken. En dat allemaal onder het genot van geweldige koffie. Nee, dit is niet de ideale versie van een kantoor, maar de manier waarop veel flexwerkers vandaag de dag werken: in een koffietentje. Je koopt wat koffie, of als je niet te krenterig bent tevens een lunch, en bent verzekerd van paar uur werkplezier in een plek die een huiselijke sfeer ademt, maar niet de afleiding van thuiswerken noch de inflexibiliteit van het kantoorleven.

Voor veel flexwerkers mag dit ideaal klinken, voor koffietentjes is deze trend minder goed. Waar men eerst welwillend meeging met de trend om een plek te bieden aan de werkende klanten door stopcontacten aan te leggen en gratis wifi aan te bieden is nu een tegenbeweging ontstaan: koffiebarren die bewust geen wifi aanbieden en zelfs (op gezette tijden) het gebruik van laptops verbieden. Waarom?

Bad for business

Allereerst omdat die horde flexwerkers ‘bad for business’ zijn. 3 uur werken op een latté van 4 euro brengt nu eenmaal niet veel omzet in het laatje. Flexwerkers houden zo plekken bezet van klanten die even snel een kopje koffie willen drinken waaraan je meer kunt verdienen omdat de roulatie groter is.

“People complain, saying that since Starbucks offers free WiFi, so should I,” he says. “But what they’re missing is that this is precisely how Starbucks runs the mom and pop cafes out of business.” (bron)

Scheiding tussen werkcafés en traditionele cafés

Bovendien brengen de flexwerkers een ‘werk-sfeer’ mee in het café. Waar de huiskamersfeer van het café wellicht een positieve uitwerking heeft op de werkers, is het getik van laptops en de uitgespreide aantekeningenbladen op tafel niet echt bevorderlijk voor een gezellige café sfeer. Er ontstaat hierdoor een scheiding tussen cafés die zich richten op het accommoderen van flexwerkers, waarvan Starbucks een levendig voorbeeld is, en koffietentjes in de traditionele zin van het woord: een plek met goede koffie, waar je in ontspannen sfeer goede gesprekken kunt voeren of een boek kunt lezen.

Well, if you’re looking for that perfect out-of-home, out-of-the-office work environment, take comfort in knowing that you can probably sit for hours at a Starbucks. But if you are looking for quality local products and some stimulating conversation, local coffee shops may provide a better environment. (bron)

Unplug beweging

De ‘No wifi, no laptops’ trend past tevens prima in de zogenaamde ‘Unplug movement’, de beweging die voorstaat dat we op gezette tijden en plekken even de stekker uit onze telefoon en laptop trekken om in het moment te leven. De beweging onderkent dat de technologie van het internet en mobiele telefoons weliswaar ons leven een stuk makkelijker heeft gemaakt, maar wijst ook op nadelen als stress en het verlies van persoonlijke connecties. Zo maakte Kit Kat in 2013 al furore met een No-Wifi zone om mensen een ‘break’ te geven:

En onlangs opende in Vancouver het Faraday Café, een koffiebar die alle inkomende gesprekken en internetverkeer op je telefoon of laptop blockt. De bar, die een pop-up initiatief was dat slechts open was voor 2 weken, is gemaakt in een kooi van Faraday Materiaal, oorspronkelijk een materiaal gebruikt voor militaire doeleinden dat alle elektromagnetische signalen blokkeert.