5 #2

Het concept? 5 tips voor artikelen, boeken of lezingen die in mijn opinie ‘timeless and timely’ zijn. Zaken die het waard zijn om even een slowweb momentje in te lassen in het hectische bestaan waarin alles op tweetspeed moet en blogjes maximaal 400 woorden mogen bevatten.

In deze editie: Tom Chatfield over hoe optimaal om te gaan met technologische ontwikkelingen, Jos de Mul over hoe de schoonheid van het sublieme ook in technologie te vinden is, Maria Popova over de noodzaak tot persoonlijke curatie, Kevin Kelly over hoe we onze ideeën rondom groei moeten aanpassen en een documentaire over de toekomst van interactie-design.

SLowweb

Foto: Getty

Tom Chatfield – Floreren in het digitale tijdperk – Als auteur van één van de boekjes uit de School of Life-serie en met één van werelds meest bekende filosofen en pleitbezorgers voor heldere, praktische filosofie – Alain de Botton –  als je directe baas, kun je er maar bezig voor zorgen dat je boek leest als een trein. En dat doet het boek van Chatfield dan ook. Tegelijkertijd weet Chatfield in zijn simpele bewoordingen vaak wel de kern van de zaak te raken door de discussie rondom de rol van nieuwe technologie heel persoonlijk te maken en de lezer te wijzen op zijn eigen verantwoordelijkheid.

Technologie versterkt in die zin onze ik, is een domein van mogelijkheden die, op zijn slechtst, anderen reduceert tot objecten: aanwezigheden die we naar believen kunnen uitschakelen en die we weinig respect of eerlijkheid verschuldigd zijn. Verborgen achter steeds grotere complexiteiten lopen we steeds het risico onszelf te verwijderen van werkelijk betekenisvolle relaties met elkaar, alsook van een werkelijk introspectieve relatie met onszelf.

Maar drie decennia online-activiteiten getuigen niet alleen van objectivering en gemakkelijke behoeftebevrediging. Als ik het digitale landschap anno 2011 bekijk, zie ik een arena waarin wanhopig wordt getracht die publieke ruimte ten volle te benutten om die tot elke prijs persoonlijker en menselijker te maken. Want wat anders kan onze bereidheid verklaren om het digitale aspect van ons leven niet alleen steeds complexer, maar ook menselijker en daarmee chaotischer te maken?

Jos de Mul – The Biotechnological sublime – Hoogleraar cultuurfilosofie Jos de Mul is voornamelijk geïnteresseerd in de impact van informatietechnologie. In dit artikel beschrijft hij hoe onze ideeën over schoonheid – en dan met name het sublieme – veranderen onder invloed van de technologie.

I want to investigate a phenomenon that is located at the crossroad of these two tendencies: the technological sublime. Although the category of the sublime has a long history, it became a dominant concept in nineteenth and twentieth-century aesthetics. In (post)modern culture however, we witness a fundamental transformation of the experience of the sublime. Although originally the concept of the sublime predominantly referred to a specific rhetoric effect, in the nineteenth century the sublime became strongly connected with the artistic representation of overwhelming phenomena in nature. I will argue that in the course of the 20th century, the sublime increasingly becomes entangled with the experience of technology. At first, we seem to witness here a return of the sublime from nature to technology, even though the point of departure was an alpha-technology (rhetoric), whereas the return concerns the domain of beta-technologies, such as nuclear physics and information technology. In the age of biotechnologies (such as genetic modification and synthetic biology), however, the sublime seems to regain a natural dimension. Mediated by biotechnologies nature becomes a ‘second’ or ‘next nature’.

Maria Popova Guardian Interview – Why we need an antidote to the culture of Google – Als meestercurator en één van mijn favoriete bloggers, heeft Maria Popova eigenlijk altijd wat interessants te melden. Kijk bijvoorbeeld op haar blogs Brainpickings en Curiosity Counts. Waarom ze van s ochtends vroeg tot s avonds laat bezig is met haar blogs? Omdat ze vindt dat je het vinden van goudmijntjes op het web niet zomaar kunt overlaten aan zoekmachines.

I worry about the temporal bias of the web – everything online is based around vertical chronology. The latest stuff floats at the top, and the older stuff sinks towards the bottom. It suggests that just because something is more recent, it’s more relevant; yet, in culture, the best ideas are timeless, they have no expiration date. This makes the internet a tricky medium for organising information and prioritising knowledge. The best thing is the obvious thing – the remarkable access to nearly infinite information. It is my hope that, as we find better ways to transmute that information into knowledge and wisdom, we’ll be better able to ameliorate the former with the latter.

Kevin Kelly – The post-production economy Vorige editie nam ik ook al een artikel van Kelly op, nu dus weer. Simpelweg omdat je ongeveer niet om de beste man heen kunt als hij zo’n razendinteressante dingen blijft schrijven over onze omgang met nieuwe technologie. In de ‘The Post-production economy’ beschrijft Kelly hoe we onze ideeën over (economische) groei moeten bijstellen.

The main accomplishment of this 3rd Industrialization, the networking of our brains, other brains and other things, is to add something onto the substrate of productivity. Call it consumptity, or generativity. By whatever name we settle on, this frontier expands the creative aspect of the whole system, increasing innovations, expanding possibilities, encouraging the inefficiencies of experiment and exploring, absorbing more of the qualities of play. We don’t have good measurements of these yet. Cynics will regard this as new age naiveté, or unadorned utopianism, or a blindness to the “realities” of real life of greedy corporations, or bad bosses, or the inevitable suffering of real work. It’s not.

The are two senses of growth: scale, that is, more, bigger, faster; and evolution. The linear progression of steam power, railways, electrification, and now computers and the internet is a type of the former; just more of the same, but only better. Therefore the productivity growth curve should continue up in a continuous linear fashion.

I suggest the growth of this 3rd regime is more like evolutionary growth, rather than developmental growth. The apparent stagnation we see in productivity, in real wages, in debt relief, is because we don’t reckon, and don’t perceive, the new directions of growth. It is not more of the same, but different.

Documentaire ‘Connecting’ – Tot slot een korte documentaire van 18 minuten waarin experts uit het veld van interactie design hun gedachten laten gaan over de toekomst van deze designtak. Geen overbodigheid in een samenleving waarin ‘the internet of things’ steeds belangrijker wordt. Hoe ontwerp je nu voor zo’n ecosysteem waarin mens en nieuwe technologie bijna  in elkaar overvloeien?

Design gaat steeds meer om ontwerpen van patronen en gedrag. Dat betekent dat er een groot stuk onzekerheid bij komt. De consequenties van ontwerpbeslissingen zijn niet meer tot in de puntjes te overzien. ‘You can set a stage, but don’t have the ability to tell the actors what to do.’

Meer leeshonger? In het eerste nummer van deze webserie 5 #1 kun je meer tips voor interessante longreads vinden.

2 thoughts on “5 #2

  1. Pingback: 5 #3 | Curated Culture

Leave a Reply