De paradox van Fashionweek Digital: Tussen plebs en privilege

Van een besloten, kleine show voor enkele genodigden tot een mix van theater, film, protest en happening: de laatste jaren is het karakter van de modeshow ingrijpend veranderd. Hierdoor is zelfs een theoretisch debat op gang gekomen rondom de vervagende grenzen tussen mode en kunst. Zeker is dat modeshows in elk geval een spektakel zijn geworden, met celebrities die de begeerde eerste rij vullen en reportages in populaire ‘low culture’ bladen als Marie-Claire en Elle.

Hierdoor is de voorheen ondoordringbare en immens dikke muur van exclusiviteit opengebroken. Een plekje op de zorgvuldig geselecteerde gastenlijst in de voorheen exclusieve settingvan de modeshow is tegenwoordig steeds meer voor iedereen bereikbaar. Neem bijvoorbeeld het DOWNTOWNprogramma van de Amsterdam International Fashion Week of de Arnhem Modebiennale waar bezoekers tegen een klein bedrag hun ogen kunnen uitkijken. Als andere belangrijke ontwikkeling zijn de fashionbloggers te noemen: bloggers die een verslag, en belangrijker nog: foto’s en video’s, direct uploaden na de shows en zo ervoor zorgen dat de geïnteresseerde fashionista direct geïnformeerd wordt en wel zo gedetailleerd dat het bijna lijkt alsof je zelf op de eerste rij zit.

Een van de laatste ontwikkelingen die speelt met het idee van de  ‘mainstream modeshow’ is de digitale fashionweek. Fashion Week Digital toont vanaf 25 augustus tm 1 september shows van modeontwerpers als Rodrigo Otazu, Sepehr Maghsoudi, Sage and Ivey, 2 Shae en Angelo van Mol. Het concept van de virtuele modeshow is niet nieuw. Grootmeesters van de Nederlandse avantgarde mode, Viktor&Rolf speelden hier bijvoorbeeld al eens mee in hun presentatie van hun voorjaarscollectie in 2009. Het verschil is dat de presentatie van de shows op Fashionweek Digital exclusief online plaatsvindt en alleen te zien is tegen een eenmalig membership van 5 euro. Tevens is de digitale fashionshow een week in Pathé Tuschinski te zien.

Opmerkelijk is dat de Fashion Week Digital zich grotendeels als een reguliere ‘offline’ fashionweek presenteert. De shows worden volgens een vast stramien getoond, elk uur weer een volgende show. Als je je favoriete show toch onverwachts mist kun je hem weliswaar terugkijken in het archief, maar dit verschilt eigenlijk weinig met de film-en fotoverslagen van modebloggers. Wel worden er enige extraatjes geboden. Naast de catwalkshows kunnen bezoekers van de Fashion Week Digital een kijkje achter de schermen nemen of meer achtergrond informatie vergaren door filmpjes te kijken waarin de  ontwerpers over het verhaal achter hun collecties vertellen. Bovendien kunnen kijkers direct na de modeshows kledingstukken uit de collecties reserveren. Ook krijgen bezoekers van de online modeweek korting en kunnen ze exclusieve showpieces winnen.

[vimeo]http://vimeo.com/28179714[/vimeo]

De Fashionweek Digital presenteert zich hiermee vooral als een grote paradox. Waar in de slogan nadruk wordt gelegd op het feit dat iedereen nu ‘frontrow’ kan zitten, wordt er tegelijkertijd gespeeld met het idee van exclusiviteit. De shows zijn immers alleen voor leden, eenmalig online te zien en als je eenmaal dit privilege hebt verworven krijg je toegang tot allerlei extraatjes. Hiermee raakt de Fashionweek Digital aan een essentieel punt: de dubbele houding tegenover exclusiviteit die vertroebeld is geraakt met het worden tot een spektakel van de modeshow.

Zoals Constantin von Maltzhahn treffend stelt in zijn bespreking van exclusiviteit rondom modeshows: ‘Quite some time ago, some of us have started to recognise how the present access-all-areas world is not a blessing altogether, but backfires at us in more than one respect. It might be a welcome development that we have been given the possibility to exchange news in an up-to-the-minute fashion or that the internet enables us to interactively create, co-develop, and exchange ideas, go for brainpooling, or just play the clever clog from time to time. Also, it is just fine that fashion houses try to reach a wider audience by extending their scope and list of invites. But perhaps it was equally great that luxury used to be a privilege for the happy few.’

Zo toont Fashionweek Digital vooral de huidige houding in het debat rondom de mainstream modeshow: een paradox tussen plebs en privilege.

 

Leave a Reply